Weblog  Contact  Atlas  Gastenboek  Vriendenboekje  Foto's  Woordenlijst  Weer en tijd

22 September 07 - 22:16 Les 1: Tank op tijd

Dag 1: Dinsdag 6 februari
Ballarat - Adelaide, 807 km

Compleet voorbereid waren we. De interviews waren klaar, er was een route voor de eerste twee weken, mijn verjaardag was gevierdtoegangspasjes voor het Global waren ingeleverd en onze Rode Jezus Wagen was volgeladen met ongelofelijk veel zooi onze bescheiden hoeveelheid bagage, voedsel en kampeeruitrusting. Onze rondreis kon beginnen!

Zoals altijd als we op pad gingen, besloten Oswald en ik voor-ons-doen-vroeg op te staan en zoals altijd slaagden we er niet helemaal in om ook vroeg te vertrekken. We hadden een theoretische afstand van 631 kilometer voor de boeg, de snelwegafstand Ballarat - Adelaide. We reden de toeristische route via Horsham, onder langs de Grampians, via Naracoorte naar Adelaide. De eerste stop was in Linton, voor een kort Linton Milkbar-fotomoment, daarna reden we door. Tot aan de Grampians ("hoe zouden die bergen daar eigenlijk komen?") wisten we de weg, want daar waren we inmiddels twee keer eerder geweest. Daarna vertrouwden we op de groene borden en onze trouwe Great Aussie Touring Atlas. Deze had ons echter al eerder in de steek gelaten, omdat bepaalde gebieden niet altijd even gedetailleerd in kaart gebracht zijn en de C-wegen op de kaarten niet met hun nummer worden aangeduid. 

U raadt het al, we namen de verkeerde C-weg. We reden dus een tijdje rond zonder te weten waar we waren. Het eerste dorpje bood uitkomst en we ontdekten al snel op welke C-weg we zaten. Een behoorlijke shitty C-weg, met hele kleine dorpjes, zonder benzinepompen. Intussen kroop de benzinemeter richting het kwart en voor de lezertjes met een geheugen-als-zo'n-ding-met-gaatjes... bij een kwart is de tank leeg. We reden dus een dorpje verder, en nog een dorpje, en nog één en nog één, en nergens was benzine te krijgen... Uiteindelijk besloten we dan maar een andere weg te nemen in de hoop dat daar een groter dorpje mét benzinepomp zou zijn. We hadden geluk, vulden de Rode Jezus Wagen met benzine en namen ons voor om in de woestijn heel braaf het benzineniveau op peil te houden. We namen een maïswafel om het te vieren.

Onderweg reden we door een landschap wat ik in mijn opschrijfboekje "duinachtige Veluwe gebied" heb genoemd. Om eerlijk te zijn heb ik geen flauw idee hoe "duinachtige Veluwe gebied" eruit kan hebben gezien. Iets met gras en zand waarschijnlijk. Er zijn geen foto's van, dus u mag uw eigen verbeelding aan het werk zetten... Daarnaast staat er nog het codewoord "pijpleiding". Hier geen verbeelding nodig, dat was gewoon een enorme pijp die kilometers en kilometers lang langs de weg lag. (Maar wat zou erin zitten?) Onze weg volgde die pijp. Af en toe raakten we de pijp kwijt, maar dan kwamen we hem vanzelf weer tegen. Dat klinkt niet heel opwindend, maar als je 807 kilometer aan het rijden bent is alle afleiding leuk. We namen nog een maïswafel en zetten een nieuwe podcast van Hoe?Zo! op.

Onderweg stopten we bij een informatiehuisje, de i, een soort VVV, in een nieuwe staat, South Australia. We wilden naar de grotten in Naracoorte. Deze grotten staan op de wereldergoedlijst vanwege de vele fossielen die daar gevonden worden. In die grotten worden rondleidingen gegeven en de volgende rondleiding konden we door het tijdsverschil nog net gaan halen. Er is namelijk een tijdsverschil van een half uur tussen SA en Victoria, de staat waar we gewoond hadden. Heel raar is dat, om ineens een half uur tijd erbij te hebben zonder daarvoor te hoeven vliegen. Lijkt me bijzonder onhandig afspraken plannen, maar men zal er wel aan gewend zijn. We reden dus verder naar de Naracoorte caves, kochten een kaartje, met consession natuurlijk, en deden twee rondleidingen door de Alexandra Cave en de Victoria Fossil Cave. De eerste grot was van de stalagmieten en -tieten, de tweede van de fossielen. Geen fossiel gezien, wel een fossielenvind- en opgraafplaats, maar echt spannend was dat niet. De eerste grot was wel mooi, zie foto. (Voor meer foto's mag u langskomen, mijn fotoboeken zijn klaar, die van Os over ongeveer twee weken. Die fotobarbie komt er echt nog wel een keer...)

Na de caves reden we verder naar Adelaide. We hadden een camping (Adelaide Shores Caravan Resort) in West Beach, vlakbij een vliegveld, heerlijk rustig...

karin | rondreis | drie reacties

19 September 07 - 22:57 Uluru

Gewoon even gepost omdat mooie herinneringen zo snel vervagen... Het is nog maar een half jaartje terug maar het lijkt soms niet meer dan een mooie droom. Maar we waren er echt! En niet alleen hier, we hebben zoveel mooie dingen gezien. Het is al ons scriptiegezeik waard...

| rondreis | drie reacties

17 September 07 - 17:16 Oplage 2 vertraagd...

De TNT kon mijn huis niet vinden. Dat gebeurt vaker, zo heeft er iemand zelfs ooit gewed dat ons huisnummer niet bestond en zo een krat bier verloren... Dus ik ging aan de straat staan en begroette de man vriendelijk. Hij vertelde het bekende verhaal, ik maakte het gebruikelijke grapje en nam mijn pakket in ontvangst. De man fakete mijn handtekening, want ik had mijn handen vol. Ik ging terug naar binnen waar ik enthousiast mijn pakket open maakte, want dat moest oplage 2 van Six Deg - Het Boek zijn...

Bij het openen van de doos raakte ik lichterlijk in shock. Zo goed als Geheim Project, oplage 1 eruit zag, zo slecht ziet de tweede oplage eruit... Van de 11 boeken die ik besteld had (er komt nog een nazending met 3) zijn er 10 geleverd en in zo'n slechte staat dat ze nog niet als pleepapier gebruikt kunnen worden. Geen idee wat er mis is gegaan, maar ik ga hier eens even ontzettend over bellen/mailen/chatten met Lulu.

Meer foto's onder de 'Lees meer...' link.

Update: Gelukkig zegt Lulu: "Als je een boek, kalender, cd of elektronisch bestand ontvangt dat op de een of andere manier beschadigd is (vermiste, gescheurde of losse pagina's in boeken of kalenders, etc), zorgen we voor een vervangend artikel." Ik heb ze inmiddels de foto's gestuurd, dus ik ben benieuwd naar de reactie...

Update 18/9: Vandaag ontving ik oplage 3 (een dag later besteld, een dag later bezorgd; 3 exemplaren) in uitstekende conditie. Later foto's (meer voor mij dan voor u, want ik nog steeds blij met boeken), eerst naar de film.

Update 21/9: Een behulpzame Lulu-medewerker, D.C., heeft een order gemaakt voor 11 nieuwe exemplaren. Het is dus netjes afgehandeld. Ik verwacht de "vierde oplage" over ongeveer twee weken.

Update 28/9: Vandaag zijn ze geleverd! Met de expressepost, keurig in de bubblewrap. Niets dan lof voor Lulu!

lees meer...

karin | algemeen | een reactie

11 September 07 - 16:33 Karin kan weer gratis parkeren!

Het zijn de kleine dingen die het doen... Ik moest mijn OV inleveren, omdat ik 10 jaar student ben, maar in ruil daarvoor heb ik mijn parkeerprivilege op de TU weer terug! Als je geen recht hebt op een OV heb je namelijk wel recht op een parkeerkaart! Omdat ik al een pasje had is de switch terug omgezet en kan ik, als het goed is, tot 31 augustus 2008 gratis parkeren! Woehoe!

karin | nederland | een reactie

10 September 07 - 20:12 Foto van foto

Met dank aan Raoul, Bertil en Ka. Ik wist van niets...

| algemeen | twee reacties

06 September 07 - 08:39 Onthulling Geheim Project: De Ultieme Backup

Dit is 'em dan, het resultaat van Geheim Project! Six Degrees of Separation, de musical het boek! Een boek? Yep. Een echt, vast te houden boek, met van die papieren bladzijdes... De Ultieme Backup. 413 Pagina's met de teksten en foto's van dit weblog, vanaf het begin tot april 2007!

"De beste plannen ontstaan vaak toevallig. Zo ook deze. Tijdens een Smuh!-nieuwjaarsetentje in januari 2006 vroeg iemand zich hardop af waarom Oswald en Karin niet samen gingen afstuderen in het buitenland. Het voorstel werd meteen aangenomen en de keuze viel op Australië, omdat dat daar Engels gesproken wordt en het niet al te dichtbij is.

Ze vonden een afstudeerplekje op de University of Ballarat en een huis in de bush. Omdat een vlucht op en neer een beetje saai is kochten Oswald en Karin een om-de-wereld ticket. Ze stippelden een route uit via Hong Kong en Nieuw Zeeland naar Australië en via de Cook Islands en San Francisco terug.

Er werd - natuurlijk - een weblog opgezet. Op 'Six Degrees of Separation' deden Oswald en Karin verslag van de voorbereidingen en hun ervaringen in Australië. Dit boek bevat de teksten en foto's van de weblog, met verhalen over spinnen, lekkende airco's, kamperen & vier-sterren hotels, wombats en de Rode Jezus Wagen."

Opgedragen aan u, iedereen die dit weblog heeft gelezen en ons vermaakt heeft met zijn reacties. En ze zijn te bestellen :-)

karin | algemeen | zes reacties

05 September 07 - 15:04 Geheim Project opgeleverd (dat wel)

Ik ben thuis. Eigenlijk wil ik helemaal niet thuis zijn, maar ik heb mijn scriptie verwaarloosd tbv mijn werk en dat moet ik toch een keer inhalen. Bovendien heb ik woensdag een afspraak met begeleider U. (die ik al verzet had), dus veel keus heb ik ook niet, want ik moet de man toch iets aan vooruitgang presenteren... In de originele planning klopte het allemaal precies; vandaag go-live, morgen scriptie, maar ik heb nu eenmaal niet alles onder controle...

Een ander project is inmiddels wel opgeleverd (gisteren), namelijk mijn Geheime Project. Ik moet zeggen: het ziet er beter uit dan ik had verwacht! Ben er erg blij mee. Er zitten een paar kleine dingetjes in die beter kunnen, maar voor versie 1 is hij echt super! daar leg ik me bij neer, want hij is echt heel tof! Ik had u graag wat foto's gepresenteerd, maar ik wil Geheim Project eerst aan Os (en Bertil natuurlijk) showen. De presentatie staat voor vanavond op het programma (er zijn nog kaarten beschikbaar).

karin | opdracht | een reactie

02 September 07 - 12:02 De laatste pagina...

Terwijl we wachten op de uitkomst van het Geheime Project, presenteer ik u de laatste pagina van mijn fotoboekenproject (zonder dank aan de Hema. Op dit moment is de uploadfunctie kapot, dus kan ik mijn laatste deeltje niet eens bestellen!). U kunt op het kleine plaatje klikken om de hele plaat te zien (hij is 3000 * 3000px 1500 * 1500px, 31 9 Mb, dus nogal groot... De witruimte rechts is voor de goot in het midden van het boek. Die zou ik er af kunnen knippen, maar daar heb ik geen zin in...)

Ik heb de afgelopen week nogal wat gewerkt, omdat we binnenkort iets gaan releasen (zie over een aantal dagen op Smuh!). Zoveel dat mijn werkplek al een beetje als 'thuis' begon te voelen, met muziek, mijn eigen georiganiseerde rommel en een voorraadje eten, (ijs)thee en cola. Ik merkte al dat zowel mijn collega's als ik redelijk melig aan het worden waren van te veel werk en te weinig slaap, maar zoals altijd met die dingen merk je pas als je ophoudt met doorstampen dat het toch best hard werken was... Het is echter wel de moeite waard, maar daarover later meer. Gevolg is wel dat ik ontzettend weinig aan mijn scriptie heb gedaan, met uitzondering van een uurtje van 7 tot 8 's ochtends afgelopen dinsdag, toen ik 's ochtends om 6 uur door allerlei vriendelijke vrachtwagens werd gewekt en dacht 'ach wat de fuk, dan ga ik maar gewoon naar kantoor'. Als je dan om 7 uur begint komt de nachtploeg net naar buiten, haha. En ik was niet eens de eerste, dat valt dan ook weer een beetje tegen, is die hele illusie van vroeg beginnen ook weer om zeep.

Dit weekend heb ik mezelf maar even vrij gegeven, om wat bij te slapen, omdat er een paar feestjes op het programma staan en om een paar dingen af te handelen. Zo moest ik o.a. mijn OV inleveren, omdat ik 1 september officieel 10 jaar geleden begonnen ben met studeren en dan houdt het recht op studiefinanciering op. Daarnaast moest ik dringend mijn auto stofzuigen. Ik moet toegeven dat ik niet altijd heel erg kritisch ben op hoe mijn wagen er van binnen en van buiten uitziet... Ik rijd niet in een type wagen dat je iedere twee weken trots gaat staan wassen en bovendien zit ik meestal alleen in mijn wagen. Echter, maandag reed collega E. met me mee naar de stad. Ik zei 'let niet op de rommel', keek eens goed rond en besefte me dat ik bepaald vuil niet eens kon verklaren. Soms heb je gewoon een trigger nodig :-)

Anyway, het ziet er dus naar uit dat ik een feestje aan het toch al overvolle oktober ga toevoegen. Life got in the way. Of beter 'live got in the way', in dit geval... Of misschien is dat gewoon een makkelijk excuus en had ik het sowieso niet gehaald voor eind september. Maakt ook niet uit. Feit is dat ik best lekker op dreef was en dat komende tijd weer op ga pakken. Ik moet nog behoorlijk wat doen voor mijn meeting met U., de 12de, maar het zou toch wel moeten kunnen lukken... Dan moet ik nog een paper(tje) schrijven, dat ik al bijna 3 jaar heb laten liggen. Zoals collega M. geheel terecht zei, dat paper houdt mijn afstuderen ook een beetje tegen, dus dat gaan we op korte termijn ook maar eens aanpakken. Het eind is in zicht!

karin | algemeen | zes reacties

Welkom!

Op deze website zullen Oswald en Karin je op de hoogte houden van de voorbereidingen voor hun afstudeerproject, hun belevenissen in Australië en de rest van hun rondje om de wereld! Lees meer...