Weblog  Contact  Atlas  Gastenboek  Vriendenboekje  Foto's  Woordenlijst  Weer en tijd

29 Maart 07 - 18:49 Thuis

Voor het eerst in lang ben ik Oswaldloos, want we zijn weer thuis. Onze ophalers en begroeters hebben speciaal voor ons de auto-RAI-file getrotseerd. Ik vond het erg leuk dat jullie er waren!

Hier is alles nog ongeveer zoals het was, behalve dat er aanzienlijk minder meubels in een bepaalde kamer staan (handig: een uitpakkamer) en dat de heg gekrompen is.

Ik ben zeker een half jaar niet zo ontiegelijk gaar geweest...

karin | reis | vier reacties

28 Maart 07 - 09:07 Koffers gepakt

Onze koffers zijn voor de laatste keer gepakt. We hebben zelfs wat extra want we mogen extra bagage meenemen van de V.S. naar Nederland. Dat was dus verplicht shoppen. Veel dingen zijn hier echt een stuk goedkoper dan in Nederland. Morgenvroeg stappen we voorlopig voor de laatste keer in het vliegtuig, ditmaal richting Amsterdam! Het voelt goed om weer naar huis te gaan. We hebben er allebei veel zin in om iedereen in Nederland weer te zien. We vliegen om 15.10u met de KL606 die 29 maart om 10.25 NL tijd aankomt. Voor ons is dat overigens 1.25u 's-nachts. Verwacht dus geen frisse gezichtjes.

Vandaag zijn we nog even terug geweest naar de Golden Gate brug. We hadden nu schitterend weer dus wat nieuwe foto's gemaakt. Daarnaar nog even naar Castro geweest en wat winkels bekeken.

| san fran | reageren? klik hier!

28 Maart 07 - 02:43 Badlands

Voor foto's van het avondje stappen gisteravond, verwijs ik u wederom naar de weblog van Marieke.

| san fran | twee reacties

26 Maart 07 - 07:16 Golden Gate bridge in de mist

Erg cool om in het echt te zien zoals je op de foto kunt zien...

| san fran | zes reacties

26 Maart 07 - 07:09 Bekertjes

We hebben hier in San Francisco een prima hotel. Complementary (= extra en gratis) draadloos internet en koffie en thee! Geweldig. Gisterenmiddag raakte we alleen door onze papieren bekertjes heen. Marieke was namelijk op de thee. Nou kun je voor bekertjes natuurlijk de roomservice voor bellen, maar ik dacht laat ik maar even naar beneden lopen dan haal ik ze wel even op. Maar nee, service van het huis, de bekertjes zouden gebracht worden. Ik dus weer zonder bekertjes naar boven.

Na een half uur nog geen bekertjes. Ik bellen. Ze komen er meteen aan. Ruim een kwartier later nog geen bekertjes en zin in koffie had ik ook niet meer, maar het begon inmiddels een principezaak te worden. Ik weer opnieuw naar de receptie. Bellen hielp blijkbaar niet. Vriendelijk gevraagd hoe moeilijk het was om ons een paar bekertjes te brengen en meteen weer duizend maal excuus. Ze zouden er weer achteraan gaan bellen waar ze bleven.

Een kwartier later was mijn zin in koffie echt over, maar bekertjes hadden we nog steeds niet. We besloten maar even een broodje in de stad te gaan eten en op weg naar de uitgang toch nog maar even langs de receptie gelopen. Vriendelijk doch minder vriendelijk dan de vorige keer gezegd dat ik inmiddels voor de vierde keer om bekertjes verzocht en erbij vermeld dat ik die avond om 20.00u toch echt graag koffie wilde drinken. Of het misschien ging lukken om dat nog voor die tijd voor elkaar te krijgen of dat ik beter in de stad een kofje koffie kon drinken...

15 minuten later hadden we bekertjes... Een hele stapel zelfs. Ik ben er helemaal content mee. Vanmiddag hoefde ik mijn kamernummer niet meer te vermelden toen ik koffie nodig had. Ze kennen me nu.

| san fran | twee reacties

25 Maart 07 - 10:16 Zaterdag

Pivot (de software waarmee we deze weblog onderhouden) doet raar. Ik typ een stukje, sla het op en als ik het post blijkt het ineens leeg te zijn... Geen zin om het opnieuw te typen, dus een korte samenvatting: Marieke - berenklauw bij de Starbucks - Union Square - Chinatown - meuk-voor-een-dollar - Fortune Cookie Factory - Cable Car Museum - Italiaanse wijk - Transam building - wandelen, wandelen, wandelen.

San Francisco lijkt op het eerste gezicht een leuke stad. We zitten echt midden in het centrum, dus dat is deze keer wel goed gelukt, haha. Het is hier koud (zelfs kouder dan in Ballarat). Os is naar de Castro, ik kijk Amerikaanse TV (American Idol, Oprah, Grey's Anatomy, Saturday Night Live, etc.) en vermaak me met gratis draadloos breedband internet. Morgen (zondag) winkels gewoon open: shoppen!

(Ik doe Marieke niet genoeg eer door haar alleen maar te noemen in mijn samenvattend rijtje, want ze heeft ons vandaag rondgeleid hier. Ze komt uit mijn dorp, maar woont al meer dan een jaar in San Francisco en weet hier dus de leuke dingen te vinden... Ik vind het leuk om haar weer eens te zien en het was erg gezellig vandaag.)

Morgen foto's, heb nu geen zin om Os' camera aan te sluiten (en daar staan de beste foto's op, van de Fortune Cookie Factory, haha)

karin | san fran | drie reacties

24 Maart 07 - 19:20 Samenscholingsverbod

Toen het vliegtuig opsteeg in Papeete om verder te vliegen naar L.A. na een tussenstop, zei de piloot, op sarcastische-Nieuw-Zeelandse-toon: "Ik ben verplicht dit te melden. Op last van de Amerikaanse overheid, geldt er een samenscholingsverbod van meer dan twee personen in dit vliegtuig, met name bij de toiletten."

Serieus. Een samenscholingsverbod. Leipe Amerikanen, maar fantastische Kiwi's voor hun sarcastisch commentaar en het totaal niet naleven van deze regel...

karin | san fran | reageren? klik hier!

24 Maart 07 - 19:16 Huishoudelijke mededelingen - vervolg

1. Mijn GSM doet het weer (hoera!) met dank aan mij pa voor het doorgeven van de PUKcode! Dank!

2. We hebben gratisch draadloos internet op de hotelkamer. Hoera! (Nerds...)

karin | algemeen | reageren? klik hier!

24 Maart 07 - 07:52 We zijn in San Fran

Wij zijn inmiddels een paar uur in San Francisco. Het is hier nu kwart voor 12 's avonds en we waren hier dus pas veel later dan we hadden verwacht, met dank aan United Airlines, want de vlucht had behoorlijk vertraging... We zijn om 20.30 vertrokken van ons hotel in Rarotonga en waren na 22.00 uur de volgende dag hier. We hebben een paar uur op Tahiti gehangen (tussenstop, aan het vliegveld te zien was Cook Islands de juiste keuze), een paar uur geslapen in het vliegtuig en iets te lang moeten wachten in L.A. op het vliegveld. (Wel het beroemde Hollywood-sign gezien vanuit het vliegtuig!)

Inmiddels weet ik dat ook Australie een goede keus is geweest, want de Amerikanen die ik in die vijf uur wachten op LAX zag waren irritant, gehaast, chagerijnig, ongeduldig en loud. Niet echt relaxed dus. Daarnaast moesten we vingerafdrukken van linker- en rechterwijsvinger laten maken, op de foto en onze schoenen uittrekken voor de x-raycontrole om verder te mogen naar San Fran. Mijn mini-overnacht-tubetje tandpasta is echter nergens een probleem, ook al zit hij niet in een doorzichtige plastic zak. In het vliegtuig zat ik naast een dronken vent die niet ophield met praten, ook niet echt fijn als je al een dag onderweg bent... Goed, dat is een eerste, vermoeide indruk van de andere kant van de US.

Marieke: ik ben je morgen, het leek me een beetje asociaal om je na 10 uur 's avonds nog te bellen.

karin | san fran | een reactie

22 Maart 07 - 21:14 Huishoudelijke mededelingen

1. Ons vliegtuig komt iets vroeger aan, 10.25 ipv 10.45 (want het was uberhaupt al geen 10.55, haha). Het is de KL606.

2. Door (lang verhaal) is mijn GSM gelockt en kan ik dus, tot ik mijn PUKcode heb, geen SMSsen, telefoontjes of wat dan ook lezen/aannemen...

3. Onze Aussie GSM's werken niet meer.

karin | reis | reageren? klik hier!

21 Maart 07 - 22:36 Ons hotel

Een foto van ons hotel genomen vanuit de zee gisteren. Ik hoorde dat het sneeuwde in Nederland. Ik hoop toch dat het gauw wat warmer wordt want die kou zijn we niet meer gewend...

| rarotonga | twee reacties

21 Maart 07 - 04:35 Fietsen in de regen

Zo. Wij zitten weer op het terras met een cocktail en een cola, onder het genot van Islands in the Stream (in een Bee Gees live-uitvoering). Er draait hier namelijk maar één CD overdag, al dagenlang, met klassiekers als voorgenoemd nummer, High van de Lighthouse Family, Sultans of Swing van de Dire Straights, een nummer van de Spice Girls en zelfs jajajacocojambo (of zoiets, whatever).

We hebben vandaag een ronde gefietst rond het eiland. 32 kilometer, tegen de klok in, op twee huurmountainbikes (15 dollar voor 2 fietsen, geen geld (ong. 8,5 euro)). Het was zoals je een tropisch eiland voorsteld: prachtige kustlijnen met palmbomen, groenblauwe zee, veel scooters, vrolijk gekleurde gebouwen (zelfs ministeries zijn gevestigd in dat soort huthuizen), uitzicht op de bergen in het midden van het eiland en af en toe een goede tropische stortbui. Ik vond het een prachtige fietstocht en zo heb je ook ineens het grootste gedeelte van het eiland gezien.

Nu zitten we dus weer op het terras, ons bezig te houden met de belangrijke zaken des levens als je op een eiland als Rarotonga zit. Welke cocktail zal ik bestellen? Waar was ik ook alweer gebleven in mijn boek? Neem ik een kipsate'tje met rijst of toch maar gevulde varkensdinges met aardappeltjes vanavond? Zou het morgen 26 of 28 graden worden? U ziet, genoeg te doen... Aere ra dus maar weer...

karin | rarotonga | vier reacties

20 Maart 07 - 04:38 Maar Terschelling wordt vast ook heel leuk :-)

Wij zitten nu dus op de Cook eilanden (zie linksonder op de kaart).

| rondreis | zes reacties

19 Maart 07 - 05:21 Van Australia naar de Cook Islands...

Het is zwaar werk, maar iemand moet het doen... Wij zitten op de Cook Islands. Niet op allemaal tegelijk natuurlijk, maar op het hoofdeiland, Rarotonga. We zitten in het grootste resort van het eiland, Edgewater. Ondanks dat is het niet heel fout-massaal, maar redelijk relaxed. Tijd doet er niet toe hier (wat me dan wel weer enigszins zorgen baart voor de vliegveldbus die we later nog moeten hebben. Heb ooit op Cuba anderhalf uur op een bus gewacht, maar dat was alleen maar voor een dagtochtje Havana, dan is de tijd niet echt belangrijk. Ach ja: gewoon maar een beetje ruim boeken die bus...).

Om heel precies te zijn zitten we nu op het terras, met een koud drankje met een parapluutje (zoek juiste spelling bij Onze Taal), aan de zee, bij een wit strand met palmbomen, met wireless internet op de laptop (maar slechts 1 laptop per keer en we hebben geen mobiel-netwerk-bereik hier, wat een vreselijk oord is dit toch...). Het is 28 graden, de zon gaat zodadelijk hier aan deze kant van het eiland onder en het heeft nog niet geregend (klop-klop-klop, want het regent schijnbaar best veel, maar kort en heftig...)

We hebben een hotelkamer op de derde verdieping (maar volgens Hollandse begrippen de tweede) met uitzicht op een smal strand, palmen, een incidentele kip en de zee. De zee is ontzettend helder, vol exotische vissen. Prachtig. Groenblauwturquoise-achtig van kleur (voor iedereen die wel eens op Cuba is geweest: denk Cuba, maar dan net iets minder groen.) met rotsen erin die net onder water zitten. Dat ziet er van bovenaf heel mooi uit, maar is een stuk minder fijn als je ineens ontdekt dat zo'n rots zich tien centimeter van je snorkelende hoofd bevindt of als er een langs je been schuurt. Wat dat betreft is Rarotonga net zo gevaarlijk als Australië, haha. Hier geen giftige beesten, maar ineens-opduikende rotsen in de zee... Naast een schuurwond van die steen heb ik gisteren mijn hoofd Frans-hotel-stapelbed-hard gestoten aan een golfkarretje (bagagevervoer), dus als dat zo door gaat kom ik bont en blauw thuis.

Morgen (of zo) gaan we naar de "hoofdstad" van Rarotonga fietsen. Fietsen ja. Het hele eiland is 32 km rond, dus dat moet te fietsen zijn. Een goede buurt-fietstocht is net iets korter. De hoofdstad is hier ongeveer 8 kilometer vandaan. We kunnen ook scooters huren, of cabrio's, maar dan verwachten ze dat je een Rarotonga's rijbewijs gaat halen (niet verplicht, maar dan ben je beperkt verzekerd). Dat kost 10 dollar en duurt 15 minuten. Zal dus vooral een makkelijke bron van geld zijn en niet zozeer een verkeersveiligheidsprincipe.

De afgelopen dagen waren zoals het hoort redelijk hectisch. We zijn vrijdag vertrokken bij J.'s huis, hebben al onze rotzooi in de auto geladen (die naast alle campingzooi onze koffers ook nog makkelijk kon herbergen) en onze eigen spullen bij Nadine afgegooid. We hadden haar sleutel gekregen. Na keurig beide sloten van haar huis op slot te hebben gedaan, zijn we naar Castlemaine gereden om de auto in te leveren. CarConnection blijkt inmiddels te zijn overgenomen door twee andere Duitsers, een man en zijn vrouw, Claudia. Kurt is met pensioen. We parkeerden de auto bij CC's vaste garage en kregen een lift van de nieuwe CarConnection-man, geen idee hoe hij heet, laten we hem Dieter noemen, naar Glenluce. Daar moesten we nog wat regelen wat betreft de terugbetaling van de reparaties. Dit verliep voorspoedig, ik mocht zelfs het wisselgeld houden. Dieter zette ons terug af in Castlemaine (en vertelde ons ondertussen zijn levensvershaal), bij het treinstation.

De eerste bus naar Ballarat bleek te gaan om 8 uur 's avonds. De eerste en enige bus. Het was toen ongeveer vier uur 's middags. Dat betekende dat we dus vier uur lang vast zaten in Castlemaine... Nu is Castlemaine een mooi oud dorpje, met een Subway en hadden wij onze iPods bij ons, dus dat was ook niet zo'n probleem. Uiteindelijk waren we om half tien in Ballarat. Nadine haalde ons op, want we zouden naar het afscheidsfeestje van R., een Indier, gaan. Nadine omschreef het feestje als "een rustig zitfeestje, maar met goed eten" (Aussies eten op feestjes) en zo was het ongeveer ook. Toch viel er genoeg te lachen, met een rondje sterkte verhalen vertellen (cowtipping, verkeersborden stelen, Nadine die door het raam in de woonkamer haar huis in en uit moest omdat wij het te goed hadden afgesloten en wij de sleutel hadden). Anyway, het was gezellig.

We sliepen in de woonkamer, op Hamish' fantastische IKEA-vouw-bed-stoelen. (Hamish Drunk zelf was helaas in Europa.) Voor de volgende ochtend had Nadine een fijn ontbijt bedacht met crossbuns (een soort paasbroodjes), stokbrood, fruit en eieren. Daarna bracht ze ons naar Tullaramarine Airport. Op het vliegveld ontdekten wij een werkelijk enorme rij wachtenden bij balierij 78-88. Wat bleek, er waren problemen met de bagagebanden op het gehele vliegveld. Daarom werd er niemand ingecheckt. We namen afscheid van Nadine en gaven haar geld om een fles bedankt-champagne voor zichzelf te kopen. Dat was er niet meer van gekomen omdat we vastzaten in Castlemaine. Vervolgens hebben we daar bijna 2,5 uur staan wachten, Tim Tams etend. De vorige avond op het feestje hadden Greg en Nadine namelijk gevonden dat we Australie niet konden verlaten zonder op zijn minst een Tim Tam te hebben geprobeerd. Nadine had nog een pak op voorraad en die kregen we mee voor onderweg. Tim Tams zijn chocolade koekjes. Twee op elkaar, met chocolade creme ertussen, omhult door een laag chocolade. Volgens de Aussies hoor je ze te eten door eerst van de boven- en onderkant de chocolade te eten, dan de Tim Tam in een kop koffie te stoppen ("Nee, geen thee, Ze gaan in de koffie," zei Margo, de vrouw achter me in de rij, toen ik haar een Tim Tam aanbood en we het nuttigen van Tim Tams bespraken.) en dan de koffie door de Tim Tam op te zuigen. Klinkt behoorlijk ranzig, maar het schijnt geweldig te zijn.

Uiteindelijk raakten we dan toch ingecheckt. De bagagebanden hadden slechts even weer gewerkt en waren daarna weer gestopt. Air New Zealand had vervolgens besloten dan maar de passagiers in te checken en de bagage op te stapelen en te gaan vervoeren zodra het weer kon. Het Air New Zealand meisje raadde ons aan echt hele belangrijke spullen uit de koffers te halen, dus dat was al een indicatie dat het waarschijnlijk niet goed zou komen. Dat kwam het ook niet, dus we brachten onze nacht in NZ door in hele kekke witte t-shirtjes, die in onze Air NZ-overnachtingskit zaten. Onze koffers zouden worden doorgestuurd naar Rarotonga en zowaar, toen wij in Rarotonga waren, waren onze koffers er ook.

En nu zitten we dus hier, aan zee, waar de zon inmiddels richting de horizon aan het zakken is, met allebei een Piña Colada met een parapluutje (spelling nog steeds onbekend). Iemand moet het doen...

karin | rondreis | reageren? klik hier!

15 Maart 07 - 14:55 Foto's

Er staan weer nieuwe foto's op Flickr. Je kunt ze eventueel ook als slideshow bekijken.

| rondreis | reageren? klik hier!

15 Maart 07 - 13:56 Stopcontactfetish

Het voelt weer goed om "thuis" te zijn. Een bed, een badkamer, een keuken en zelfs een vaatwasser. Heerlijk al die luxe na 5 weken tent. Morgenvroeg nemen we overigens weer afscheid van ons Jonathan's huis. We gaan de auto inleveren in Castlemain en slapen onze laatste nacht bij Nadine, die ons zaterdagmorgen ook naar de luchthaven brengt. Nadine heeft nog een leuke afscheidslunch voor ons georganiseerd, maar helaas zitten wij om die tijd in het vliegtuig. Foutje! We vliegen zaterdag 11.55u naar Auckland (01.55u NL tijd).

Het leven in een tent heeft me een stopcontactfetish opgeleverd. De laatste dagen word ik getriggerd door stopcontacten. Als ik er een zie dan denk ik STROOM!!! Opladen!!! Niet normaal gedrag, maar er is een logische verklaring voor. Tijdens ons kampeeravontuur hebben we voor zover mogelijk altijd unpowered campingsites (grasveldjes zonder stroom) geboekt want die waren het goedkoopst. Aangezien we verwende jongeren zijn, hebben we echter wel een aantal dingen die op stroom werken die zo af en toe wat voeding nodig hebben. We hadden daarvoor een 12 naar 230 volt convertor gekocht voor in de auto, maar het was een sport om op de camping illegaal stroom af te tappen. Vaak was er wel een stopcontact te vinden in de kampeerkeuken of in het toilet/douche hok. We waren op bijna iedere camping dus altijd even op zoek naar nieuwe stopcontacten.

Zojuist zat ik al mijn apperatuur weer op te laden, maar ik bedacht me zojuist dat dat nergens voor nodig is. De komende 2 weken leven we in hotelkamers met alle gemakken van dien. De hotelkamer in San Fransisco is inmiddels ook geboekt (Auckland en de Cook Islands was al geboekt en betaald gelukkig) dus we zijn weer helemaal voorzien. Een goede site voor lastminutes is wotif.com! De volgende keer dat ik weer een hotel moet boeken laat ik dat trouwens door iemand anders doen. In Sydney had ik per ongeluk een hotel in de verkeerde wijk geboekt, vandaag heb ik weer een dag te lang geboekt! We mogen blijven tot 29 maart 12.00u maar tegen die tijd lopen we toch echt alweer in NL rond. Ik heb het dus maar laten aanpassen.

| ballarat | reageren? klik hier!

14 Maart 07 - 13:19 Aankomsttijd (h)

Voor het geval je het je afvroeg: Wij landen donderdag 29 maart om 10.55 op Schiphol, met de KL606. Komt allen!*

* Dat werd op mijn middelbare school altijd zo enthousiast mogelijk via de intercom geroepen als er weer eens een suffe schoolactiviteit was en dat is ontzettend blijven hangen...

karin | reis | reageren? klik hier!

14 Maart 07 - 11:44 Whitsunday

Nog even wat foto's van de Whitsunday Islands, onderdeel van het Great barrier reef. We zijn hier 3 dagen lang op een romantische zeiltocht geweest en ik kwam zojuist wat leuke foto's tegen. Ik hoorde wat klachten over te weinig foto's de laatste tijd, dus bij deze.

Het begon met dit 19 meter lange zeiljacht. De foto is alleen de laatste dag genomen toen het eindelijk een beetje zonnig werd. De eerste 2 dagen was het voornamelijk regen.

In/op/naast het great barrier reef komen "stingers" of kwallen voor die dodelijk zijn voor mensen. De kleinste is net zo groot is als de nagel van je pink (en doorzichtig) en heeft gif dat sterk genoeg is om 65 mensen te doden. Nou dat beestje zwemt hier dus ook vrolijk rond van november tot april. Om ons te beschermen tegen o.a. dit beestje waren we verplicht dit soort schattige pakjes te dragen. Mocht u zich afvragen waarom we geen handschoenen dragen... Het antwoord is geen idee, een groep snorkelaars van een andere boot had dit wel. Wat wel handig was om je groepsmaatjes te herkennen. En ach, je moet een risico nemen per dag toch...

We zaten op een snorkelboot, maar we hadden de gelegenheid om tegen bijbetaling te duiken in de baai naast onze baai. Na wat aandringen van Bertil en Hans heb ik uiteindelijk toch maar besloten om te gaan duiken. Dit was het duikklasje. Dit was op weg naar een baai om te snorkelen. Het was echt super (foto's zijn met een onderwatercamera gemaakt dus die moeten nog ontwikkeld worden). Bij het snorkelen keek je meer op het reef (alhoewel Karin uiteindelijk ontdekte (zij het wat later, maar nog altijd eerder dan ik) dat je best een paar meter kan duiken met een snorkel, maar bij het duiken zit je er middenin.

Vanuit het kleine bootje mocht je de vissen voeren tijdens het snorkelen. Als je in de buurt van de boot aan het snorkelen was dan zat je soms letterlijk tussen de honderen, misschien wel duizenden vissen. Ze zwommen gewoon tegen je aan. Vanuit de boot is het zelfs te zien hoeveel vis er zat. In de prachtigste kleuren.

| rondreis | zes reacties

14 Maart 07 - 11:24 Aankomsttijd

Voor het geval je het je afvroeg: Wij landen donderdag 29 maart om 10.55 op Schiphol, met de KL606. Komt allen!*

* Dat werd op mijn middelbare school altijd zo enthousiast mogelijk via de intercom geroepen als er weer eens een suffe schoolactiviteit was en dat is ontzettend blijven hangen...

karin | reis | reageren? klik hier!

14 Maart 07 - 04:35 Formule G1

Zondag is de Grand Prix van Australia, in Melbourne. Hoera hoera! Alleen vliegen wij zaterdag hier weg, dus het is onmogelijk om zaterdag of zondag naar de kwalificatie of race te gaan kijken. Ook vrijdag kan niet, want dan moeten we naar Castlemaine om de auto in te leveren. Ik had dus bedacht dat ik op donderdag naar de vrije training kon gaan kijken, meestal is de security dan ook niet zo lastig en kun je ook wel door de pitlane lopen (volgens mensen die ik ooit in Belgie bij een Grand Prix heb gesproken). Dat klonk dus als een plan, maar nu blijkt dat er op donderdag geen Formule 1-wagen op de baan komt, alleen andere klasses... Dus helaas moeten we (vooral ik) dat aan ons voorbij laten gaan. Nog even een flauwe woordgrap als uitsmijter: Dat wordt dan Formule Géén...

karin | ballarat | een reactie

14 Maart 07 - 00:11 Ballarat

Van Ballarat zegt men dat het er koud is, en dat blijkt maar weer eens zo te zijn... Gisteren zouden we door de Blue Mountains (de Blauwe Bergen, zo genoemd omdat er een blauwe gloed over de bossen hangt), Snowy Mountains en Alpen, misschien zelfs via Canberra, de eerste helft van onze route naar huis afleggen. In de Blue Mountains echter was het weer zo slecht dat je niets zag (niets als in een van de drie zusters) en het regende. Exit Blue Mountains dus. De mevrouw van het info-centrum (het was echt een mevrouw-vrouw) legde mij een goede route naar de snelweg uit. Via Bathurst, naar Wagga Wagga (fantastische plaatsnaam. Vlgs die vrouw betekent het 'kraai'). Van onze Snowy Mountains-Alpen trip zou dus niet zoveel meer komen, maar vanwege het slechte weer hadden we daar toch niet zoveel zin meer in.

De route was mooi, bergachtig, met weilanden etc. Na Wagga Wagga zouden we stoppen in een-ander-plaatsje-met-een-W-bij-Albury en dan zouden we morgen (als in vandaag) nog maar 440 km hoeven te rijden naar Ballarat. Os wilde echter doorrijden naar Ballarat (laptop, echt bed). Ik had er niet zoveel zin in, omdat het dan 1 uur zou worden voordat we in Ballarat zouden aankomen, maar de gedachte aan een hele dag extra om te kunnen opruimen, herorganiseren, internetten etc. en de broodjes van de bakker in Buninyong gaven de doorslag. We hebben gisteren dus ruim 1100 km gereden, maar toen waren we rond 1 uur ook terug in onze oude kamertjes. Toen we hier aankwamen hebben we nog een speurtocht ondernomen naar onze rugzakken met laptops, maar die waren helaas onvindbaar. Gelukkig heeft J. ze vanmorgen in de huiskamer gelegd, dus ik zit nu weer heerlijk op mijn eigen laptoptje te typen... Zo eerst maar eens ontbijt halen (want we hebben hier nu geen gevulde koelkast) en vanmiddag even naar Ballarat voor een avondmaal, naar onze eigen vertrouwde 24-uurs-Coles, haha.

karin | ballarat | een reactie

11 Maart 07 - 06:21 Sydney

Sinds afgelopen vrijdag bevinden wij ons in Sydney! We waren de regen zo beu dat we tussen Brisbane en Sydney maar 1 nacht in Byron bay zijn gestopt om vervolgens door te rijden naar Sydney dus. Helaas werden we hier ook op een flinke regenbui getrakteerd. Tussen de buien door onze tenten opgezet en zaterdag op internet gekeken naar een lastminute hotelkamer.

We zitten nu even 2 dagen in het Crown Plaza in Parramatta voor 1/3 van de reguliere prijs. Het was de bedoeling om in het centrum van Sydney terecht te komen, maar ik had de aanbieding verkeerd gelezen. Het hotel zat niet 500 meter van Darling Harbour af, maar 500 meter van de veerboot die naar Darling Harbour ging. Dat is nogal een verschil, maar uiteindelijk zijn we met een half uurtje trein nog in het centrum. Heerlijk al die luxe na een maand in een tent gezeten te hebben. Onze bedden zijn ongeveer zo groot als onze tenten zijn, we hebben dus mega grote bedden hier. Maar naast grote bedden ook een televisie, een ligbad, en complementair internet! We zijn erg happy dus.

Morgen verkassen we helaas weer naar ons tentje dus dat zal weer even wennen zijn. Woensdag en donderdag slapen we waarschijnlijk weer in Ballarat, vrijdag bij Nadine en zaterdag zitten we in het vliegtuig naar Auckland.

| rondreis | drie reacties

04 Maart 07 - 07:49 Foto's

Zie ook Flickr voor wat foto's en het stukje onder de foto's hieronder dat Karin heeft geschreven over onze laatste avonturen.

| rondreis | reageren? klik hier!

04 Maart 07 - 07:17 Fraser Island

Een foto genomen op de Indian head op Fraser Island. Vanaf hier kun je haaien, roggen, schilpadden en dolfijnen in de oceaan zien zwemmen. Helaas hebben wij alleen een paar roggen gezien.

| rondreis | een reactie

04 Maart 07 - 07:14 Croc foto's

| rondreis | twee reacties

04 Maart 07 - 07:12 Fraser Island

Wat hebben we na het Great Barrier Reef ook alweer gedaan? Ik wilde een kort stukje typen over de tussentijd, maar het gaat zo snel als je aan het rondreizen bent dat je zoveel vergeet...

Ons mierennest is weer opgedoken, dit keer in een van de vouwstoeltjes. Die had ik 's ochtends in de opbergzak gedaan en in de auto gegooid, een uur of 8 later zat er een mierennest in. Als maatregel hebben we drie mierenlokdoosjes in de auto geplaatst. Geen idee of het helpt, vooralsnog lopen er nog steeds mieren, maar hebben we (nog) geen nieuw nest kunnen ontdekken, dus we hebben hoop dat ik de laatste keer ook de koningin mee uit de auto heb gegooid... Daarnaast is er een fles afwasmiddel omgevallen (ja, wij wassen af en toe zelfs af!) dus de hele auto ruikt nu citroentjesfris... Verder piept en kraakt-ie aan alle kanten, maar zolang hij rijdt is het tegenwoordig al goed...

Intussen hebben we drie nachten in Rockhampton gezeten. Beetje rondgehangen, wat gewinkeld en naar een krokodillenfarm geweest. Dat was wel tof, ze hadden een croc-ei dat uit moest gaan komen (als dat moet, dan begint de kleine te piepen) en men liet dat ei daar ter plekke uitkomen. We zagen een klein crocje uit het ei komen, zo klein zijn ze nog heel schattig. Op mijn vraag of die beesten ook een naam kregen zei de vrouw dat ze ze meestal namen geeft en soms doen de toeristen dat. Dus ik noemde de croc Bruce. Bruce was de eerste naam die in me opkwam, achteraf denk ik omdat we al een behoorlijke tijd de Bruce Highway aan het volgen zijn, dus ik denk dat de croc vernoemd is naar een snelweg... Verder kregen we allerlei krokodilleninfo, bijvoorbeeld hoe je een crocnest herkent en dat zoutwatercrocs ook in zoetwater leven. Daarna gingen we een rondje croc-voeren (nou ja: zij voeren, wij kijken) en mochten we een drie jaar oude croc vasthouden (weliswaar met dichtgetapte bek, maar toch. Ze zijn verrassend sterk...). Helaas waren de croclederen tassen ontzettend duur.

Hierna zijn we doorgereden naar Hervey Bay en via een ontzettend irritante en arrogante Nederlandse vrouw een Fraser-Island tour geboekt (lang verhaal waarom bij haar) bij de Fraser Island Company. De tour die op vrijdag vertrok heette Northern Adventure (Noorderlijk avontuur). De gids heette Steve en praatte in feite aan een stuk door. Op zich goed, want hij wist ontzettend veel info te geven over het hoe en wat van Fraser Island. Een korte inleiding: Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld. Einde inleiding. Ja: zandeiland. Dat wil dus zeggen dat het hele eiland bestaat uit dat spul dat je op een strand vindt. Geen verharde wegen, geen vaste grond (aarde), maar gewoon fijn wit mul zand. Er worden dan ook geen personenauto's toegestaan (zet een voet op het eiland en je snapt waarom) en de wegen zijn er op z'n zachts gezegd hobbelig. We zaten in een 4WD-bus. We hebben vanalles gezien van prachtig regenwoud (met veel palmen, in elk gebied is het regenwoud weer anders) tot een scheepswrak. We hebben gezwommen in twee meren en zijn naar Indian Heads geweest, de enige rotsen van het eiland (dit noem ik specifiek omdat Os daar een foto van gaat posten...) Het was twee dagen, 's avonds hebben we geslapen in een grote tent op een camping, in een normaal bed. Dat sliep wel weer eens fijn. Os zit door de foto's te bladeren en ik zie nu foto's die me herinneren aan de pech die de bus had. Op de eerste dag stonden we 2 km voor de lunchplek zonder benzine... Beetje knullig, maar de bussen blijven op het eiland en blijkbaar kan de chauffeur niet zien hoeveel benzine er nog in de bus zit... Os, ik en nog een paar anderen werden uiteindelijk per jeep naar de lunchplek vervoerd. Dat was op zich ook een hele ervaring... De volgende dag kreeg de bus een lekke band, toen stonden we maar wat op 75-mile beach te wachten. Ondanks alle pech die de bus had was het een leuke trip.

Niet zo leuk als op de Alexander Stewart (onze zeilboot in de Whitsundays van een week geleden), maar dat kwam vooral door het gezelschap. Dit gezelschap bestond namelijk uit Denen en Duitsers, en wij. De Denen en Duitsers spraken vrijwel alleen maar Deens en Duits. Een paar woordjes Duits oppikken gaat nog wel, maar toch hadden Os en ik behoorlijk last van de taalbarriere soms. Op de A.S. zaten we o.a. met een groep Ieren, een moeder, haar twee dochters, haar zoon en zijn Spaanse vriendin. Die mensen zitten nu in Noosa... en wij ook, dus we gaan vanavond bij hen eten.

Verder zijn we vandaag naar de Australia Zoo geweest, inderdaad, de "Steve Irwin Zoo". Steve Irwin is zoals u weet vorig jaar helaas overleden, maar in de AZ zou je, op een indrukwekkende memorial-schutting na, niet denken dat hij dood was. Je kunt met hem op de foto, hij verschijnt in videos, etc. Als Zoo is het netjes afgewerkt (Eftelingesq), maar we hebben zoveel zoos en wildlife gezien dat we onderhand wel weten hoe een koala, kangoeroe en echidna eruit zien. De show die ze opvoeren is wel leuk (maar weinig crocs) en ze hebben ook olifanten en tijgers, die vind je verder niet op veel plaatsen (naar wat voor soort dierentuin gaan de Aussie kindjes?!). Verder is het schijtteringduur allemaal, dus als je nog ooit naar Oz gaat en je wilt vooral Aussie beesten zien: ga ergens anders heen. Wil je ook nog wat meekrijgen van de Steve Irwin experience, ga naar de Australia Zoo. (Of je verbazen over het feit dat de medewerkers ontzettend jong zijn allemaal, om nog maar te zwijgen van hoe Irwin's kinderen net iets te vaak overal opduiken...)

De plannen voor de komende dagen zijn dus vanavond eten met onze Irishies, daarna hier slapen en morgen naar Brisbane voor een paar dagen. Dan via de Gold Coast naar Sydney, daar nog een dag of 3, dan via de toeristische route naar Melbourne. Nog een dagje Melbourne en dan naar Ballarat. Een dagje autopoetsen en herpakken, eten en slapen bij Nadine en dan met de airportbus naar het vliegveld, waar we dan naar NZ en vervolgens naar de Cook Islands vertrekken. Dan nog bij Marieke langs en naar huis... Het is hier fantastisch, maar daar kijken we toch ook allebei wel weer naar uit...

Zo, nu heeft u weer wat te lezen en te kijken. Tot later.

karin | rondreis | reageren? klik hier!

Welkom!

Op deze website zullen Oswald en Karin je op de hoogte houden van de voorbereidingen voor hun afstudeerproject, hun belevenissen in Australië en de rest van hun rondje om de wereld! Lees meer...