Weblog  Contact  Atlas  Gastenboek  Vriendenboekje  Foto's  Woordenlijst  Weer en tijd

31 December 06 - 14:00 Europe is so 2006!

Als u dit leest staan/ zitten/ lopen wij rond in Melbourne en is het bij u heel suf 2 uur 's middags (of net geweest). Hier is het echter al middernacht! 2007! Woehoe! GELUKKIG NIEUWJAAR!

karin | algemeen | acht reacties

31 December 06 - 02:21 Kijk eens wat wij gevonden hebben! (1)

karin | algemeen | drie reacties

30 December 06 - 13:45 Thais mokkeltje

Nu S. zo weinig thuis is omdat ze veel bij haar nieuwe vriend K. zit, is onze huisbaas J. af en toe best wel eenzaam. Het is vrij stil in huis en hij vermaakt zich dan maar met de ebay veiling in de gaten te houden. Ik ben er niet altijd even blij mee aangezien zijn pc direct voor mijn kamerdeur gesitueerd is, maar soit, ik pas me wel aan.

Maar vandaag kwam J. thuis van het boodschappen doen met een Thais vrouwtje dat hier blijkbaar ooit ook heeft gewoond. Ik was een rondje lopen toen ze hier was, dus ik ben helaas niet aan haar voorgesteld. Ka heeft wel een heel gezellig gesprek met haar gehad. Later vanmiddag kwam ze ineens de kamer van J. uit, maar dan in haar zijn! badjas. Wij wisten inmiddels hoe laat het was. Aha zo'n vriendin... Ik hoop alleen dat ze snel weer weg is, want ze houden nu samen al de hele avond de badkamer bezet! Ik weet niet wat ze daar doen (al is er een vermoeden), maar ik moet mijn grote boodschap toch ergens kwijt, en dat kan alleen daar... Daarnaast moeten we over 6 uur op omdat er iemand op ons staat te wachten op de luchthaven :-)

| ballarat | reageren? klik hier!

30 December 06 - 02:26 En weer een pasje erbij...

Het weer schommelt hier nogal (om het voorzichtig uit te drukken) en dan word ik verkouden. Omdat het weer blijft schommelen, blijf ik dus ook verkouden, al zo lang dat ik maar eens besloot een bezoekje te brengen aan een huisarts. Daarvoor moet je eerst natuurlijk dwars door gedoe en papierwerk, omdat je een buitenlander bent, maar wat moet dat moet. Ik heb natuurlijk een ziektenkostenverzekering voor het buitenland, maar er is ook nog iets dat heet Medicare. Wat ik er van begreep is dat een soort staatsgezondheidszorgsysteem en door een verdrag tussen Australië en een aantal Europese landen, waaronder Nederland, vallen Nederlanders daar ook een beetje onder en kun je hier voor dringende zaken gratis naar een arts (als je naar Australie gaat en je wilt er meer over weten, stuur me maar een mailtje, ik heb een informatiebrochure...)

Ik dus naar Armstrong Street North, naar een Medicare Office. Na enig overleg en aandringen van mijn kant kreeg ik een pasje en werd ik doorverwezen naar Eureka Medical Center (Alfred Street, ook op zaterdag geopend. Geweldig.). De vrouw achter de balie zei me dat het veertig minuten ging duren en dat ik mijn auto in de parkeergarage onder het gebouw mocht zetten. Op de weg terug naar boven kocht ik een Australisch vrouwenblaadje, om me nog enigszins te vermaken, want de wachtkamer was totaal zonder tijdschriften... Er hing wel aboriginal art aan de muur (zijn niet-native Australiërs uberhaupt tot kunst in staat?!) en van een soort die ik mooi vond. Ik bladerde door mijn tijdschrift en gluurde wat naar de andere mensen in de wachtkamer. Mijn medewachtenden waren een bijelkaar geraapt zootje van zwangere vrouwen, bejaarden, zwerverachtigen en andere verslonsde lui. Er kwam een man binnen met een klein meisje, in pyjama, met vlechtjes. Ze hoestte op een manier waar ik nog wat van zou kunnen leren.

De arts was niet bijzonder gezellig, maar verder best vriendelijk en schreef mij een of ander antibiotica kuurtje van 5 dagen voor. De apotheek bleek in het medisch centrum te zitten (handig!) en dus kon ik daar meteen mijn receptje afhalen. Dat moest ik wel betalen, maar dat schijn je dan weer terug te krijgen van je NL-verzekering. Nu maar hopen dat het helpt...

Wat betreft onze gasten: Bertil is inmiddels veilig aangekomen in Hong Kong en gaat daar de stad verkennen. Morgenvroeg-vroeg gaan we hem ophalen op Tullamarine Airport...

karin | ballarat | twee reacties

28 December 06 - 05:06 Auto in goede conditie, internet wat minder...

Om een of andere reden hebben wij hier last van een internetstoring. Bepaalde sites, zoals deze en die van de Postbank, zijn niet of nauwelijks te bereiken. Zou kunnen dat het iets te maken heeft met de aardbeving in Taiwan, waarbij grote, onderzeese internetkabels zijn beschadigd. Daardoor verstoppen de verbindingen die nog wel open zijn en zijn stukken van het internet voor ons niet bereikbaar. Het is een wilde gok, maar aangezien ik inmiddels ontdekt heb dat ik via een anonieme proxy wel kan surfen naar Nederlandse sites, zal het daar wel mee te maken hebben. Die anonieme proxy is wel heel nerderig maar het werkt... Nu kunnen we dus zolang het duurt via mail of een versimpelde versie van Pivot stukjes posten.

De auto heeft vandaag een servicebeurt gehad, weer bij Wiltshire Auto Repairs in Delacombe. Prima garage, vriendelijke mensen. Als je ooit in Ballarat bent en je moet iets met je auto: gaat daar naar toe. De garageman, Michael, heeft de hele auto ook maar even nagekeken, ook al wilde ik alleen maar een nieuw oliefilter en nieuwe olie. De luchtfilter was nog zo goed als nieuw, dus die heeft hij niet vervangen. Hij heeft wel twee kleine mankementen gevonden: de uitlaat lekt een beetje (dat verklaart het gepruttel van onze bak onder het rijden...) en de toeter is kapot (waardoor hij eigenlijk niet roadworthy is). Moeten we dus nog even naar laten kijken Daar gaat hij morgen naar kijken en verder is onze auto in primabeste conditie. Het binnenlampje van de auto is eindelijk ook gemaakt, voor gratis, dus dat verkleint de kans om 's nachts op een spin of slang te trappen bij het uitstappen, haha.

Nu ga ik eens ff testen of we ook anoniem kunnen telebankieren... Hmm, telebankieren via een proxy lijkt dus niet zo maar te werken, omdat deze proxies niet zo geavanceerd zijn dat ze met die beveiligde verbinding om weten te gaan. Iemand nog ideeën voor een proxy (of iets dergelijks) die https en SSL ondersteunt? (Als u deze vraag niet begrijpt, dan geeft dat helemaal niets...)

bericht per email | algemeen | een reactie

26 December 06 - 23:57 Wat een land is dit toch...

1. Vanmorgen toen ik brood uit de vriezer stond te halen en ondertussen een beetje duf uit het keukenraam keek, zag ik twee kangoeroes voorbij hupsen over Hendersons Lane.

2. Het heeft hier gesneeuwd met kerst. Volgens de-man-met-de-pet hier in ons gebouw was het de koudste kerst in 40 jaar. In Victoria lag 2 cm sneeuw op Mt. Buller in de Alpen, een gebied waar kortgeleden nog een enorme bushfire brandde...

karin | ballarat | drie reacties

26 December 06 - 15:17 Lonely Christmas (Eenzame kerst)

Via msn (chatprogramma) spreek ik af en toe wat mensen uit Ballarat en omgeving. Zojuist sprak ik iemand hier uit Ballarat, 32 jaar, huisarts en toch eigenlijk alles wel goed voor elkaar, over kerst. Ik heb hem nog nooit ontmoet, maar met zijn vriend heb ik twee keer wat gedronken in een kroegje hier in Ballarat. Hij vroeg me heel belangstellend of ik een leuke kerst had gehad nu mijn familie en vrienden zover van mijn vandaan zaten.

Tijdens datzelfde gesprek kwam ik erachter dat hij en zijn vriend de kerst niet samen hebben gevierd. Ze hebben al een aantal jaar een relatie, maar dat is nog steeds een geheim voor hun ouders. Dit is ook de reden dat de één zijn kerst mijn zijn ouders viert, en de andere met zijn ouders. Ze vinden het zelf niet zo heel erg, want kerst is toch maar 1 dag per jaar.

Ik realiseer me op dit moment even hoe ik me mag prijzen met zulke lieve ouders en schoonouders, en misschien ook nog wel met het feit dat ik in Nederland woon. Sinds ik Bertil ken is dit het eerste jaar dat ik kerst niet met hem vier. Vanwege de afstand en wat praktisch zaken was het gewoon even niet mogelijk. Maar je kerst niet vieren met degene waarvan je houdt, vanwege het simpele feit dat je niet durft te vertellen van wie je houdt, of omdat je bang bent dat je ouders het niet zullen accepteren, ligt gelukkig ver achter me.

De kerst gaat onder andere over je naaste lief hebben. Lief hebben is houden van en dat zou de omgeving toch niet voor je moeten bepalen. Kerst moet je in mijn ogen dus samen met de persoon die je lief hebt vieren. Pa, ma, Huub en Ria, fijn om ouders en schoonouders te hebben waarbij dit wel gewoon kan.

| algemeen | reageren? klik hier!

26 December 06 - 13:09 Mark in Melbourne

Vorige week maandag is Mark in Melbourne aangekomen en vandaag heb ik hem opgezocht. Het was erg leuk om een bekende uit NL in Australië te zien! Mark had het Crown Casino nog niet gezien, dus daar heb ik hem mee naartoe genomen. Mark heeft mij op zijn beurt weer de wijk Prahran laten zien. Een hippe wijk, met leuke maar o zo dure kleding. Gelukkig is er uiteindelijk alleen maar een goedkope spijkerbroek aan de strijkstok blijven hangen. Het was natuurlijk wel Boxing day

Nu ik Mark hier in Melbourne heb gezien kan ik eigenlijk niet meer wachten totdat Bertil hier is. Gelukkig is dat 31 december al. Waarschijnlijk gaan we dezelfde dag nog met zijn drieën oud & nieuw vieren in Melbourne. 2 Januari zijn de ouders van Karin hier ook, dus dat wordt een hoop bijkletsen over een paar dagen.

Namens Mark moet ik de mensen die hem kennen de groeten doen. Donderdag vertrekt hij naar betere (lees warmere) oorden. Dan vliegt hij namelijk naar Sydney om oud & nieuw te vieren. Waarschijnlijk is hij alweer weg als Bertil en ik daar arriveren, want wij komen de vijfde aan terwijl hij in principe de vierde weer vertrekt naar Brisbane. In principe dus, want hij denkt eraan om zijn plannen te wijzigen, dus wie weet zie ik hem nog een keer in Sydney.

| algemeen | twee reacties

26 December 06 - 05:28 Karins Boxing Day

Kerstboom in Melbrn, op Eerste KerstdagMijn favoriete feestdag is Pasen, want dat is de eerste van de serie vrije dagen in de lente, het begint dan weer mooi weer te worden en er is chocolade. Tweede Kerstdag is een goede runner-up, want dat heeft alles van een feestdag, maar zonder de slaperige, saaie momenten. Mijn broer is dan namelijk jarig, dus zit het huis altijd vol bezoek. Bij gebrek aan mijn broer hier in dit land, bestaat ook Tweede Kerstdag hier niet. Het is wel een nationale feestdag, maar het heet hier Boxing Day en staat geheel in het teken van... winkelen (wat dan ergens wel weer toepasselijk is, haha). Anyway. Ik dacht eerst dat de verhalen een beetje overdreven waren (veel winkels zijn gewoon dicht), maar dat blijkt niet zo te zijn. Die winkels die open zijn pakken uit met een soort Drie-Dolle-Dwaze-Dagen-Prijzencircus-korting-op-alles dag. Deze hele week is er nog sale, maar vandaag is het hoogtepunt van het jaar voor koopjesjagers. Toen zelfs Lili, de meest toegewijde student die ik ooit gezien heb, weg ging om een paar uur niet te studeren maar te gaan winkelen ("You should go, Karen. It's Boxing Day..."), besloot ik me ook maar aan te passen aan de Australische cultuur en me naar Ballarat te begeven. (Os is in Melbrn vandaag, dus ik zat (goed van mezelf) alleen op de uni. Heb zelfs al 1,1 papers gelezen vandaag en mijn thesis geopend en bekeken!)

Mijn eerste bestemming was Target (een soort V&D), die vandaag korting van 10-50% op werkelijk alles heeft. Ook 15% op MP3-spelers, waardoor een 80Gb iPod Video als vervanger voor mijn 40Gb 4G-iPod wel heel aantrekkelijk werd. Daarnaast was er 20% korting op Niveaproducten, altijd handig. In Target herinnerde ik me weer dat ik eigenlijk een enorme hekel heb aan uitverkoop, zeker als het Enorm Groot is opgezet. Ook hier was het niet anders. Weinig parkeerplaatsen, veel te veel mensen, chaotische rekken, lange rijen en gedrang voor producten die nu een paar dollar goedkoper zijn dan normaal... Daar komt nog bij dat de korting op MP3-spelers gold voor alles behalve iPods en dat de Nivea al op was.

Dus ik maar weer terug naar de uni en so far voor mijn Boxing Day shopping avontuur. Het weer heeft er ook nog steeds niet echt zin in (14 graden, bewolkt), dus dan maar geen Australische kerst. Gelukkig heb ik nog wat kerststol van de Aldi, zodat het nog een beetje een Nederlandse kerst lijkt.

karin | ballarat | reageren? klik hier!

25 December 06 - 12:02 Merry Christmas

We waren er helemaal klaar voor. Dit jaar zouden we een lekkere warme kerstdag hebben, zo'n 25 tot 30 graden gokte we. Eerst barbequen en dan naar het stand in Geelong. Helaas was het vandaag koud (zo'n 6 graden) en nat!  In Melbourne scheen het zelfs op sommige plaatsen te sneeuwen! Het was vandaag dus typisch Hollands weer ipv heerlijk Australisch warm.

 

Voor de internationale studenten, die hier natuurlijk heel zielig zonder vrienden en familie zitten, was er vandaag iets speciaals georganiseerd. Het kostte niets, dus Ka en ik waren van de partij. Ondanks het weer begonnen we met een barbeque.

Na de barbeque stond er voor ons een busje klaar om ons naar Melbourne te transporteren. Het stand in Geelong was vanwege het slechte weer geannuleerd. De nieuwe bestemming was Melbourne.  

Aangezien alle winkels in Melbourne vandaag gesloten zijn en het strand te koud was, bleef er niet veel meer over dan de etalage van Myer (soort Bijenkorf) te bekijken. Die etalages moesten wel heel bijzonder zijn, want er stond een rij voor. Gelukkig konden we makkelijk voorkruipen.

En inderdaad, ze waren ook erg bijzonder. Per raam werd er een soort poppenspel met Australische dieren in een kerstsprookje afgespeeld. Per raam 1 scene, maar omdat we verkeerd voorgekropen waren, hebben we niet het hele verhaal meegekregen. Na de etalage van Myer mochten we een uurtje door de (gesloten) stad lopen. Om 5 uur moesten we bij de bus terug zijn waar we ook netjes een kwartier te vroeg arriveerden. De bus stond echter al op het punt te vertrekken, want al onze Aziatische medestudentjes zaten al even op ons te wachten. Blijkbaar is ons tijdsbesef toch anders dan die van hun, maar goed, gelukkig ze stonden er nog. Ondanks het weer vertrokken we nog even naar St. Kilda om toch nog wat strand mee te krijgen.

Op St. Kilda zijn we uiteindelijk nog even een kwartiertje de bus uitgeweest, want het was toch te koud om er lang te blijven rondlopen.

Op naar huis dus weer. Omdat ik morgen (weer) naar Melbourne ga om een Nederlandse vriend op te zoeken besloot ik vanavond nog even snel wat op de uni uit te printen. Dat kan ik dan mooi in de trein lezen morgen, zodat ik niet teveel schuldgevoel krijg. De kerst is hier namelijk na vandaag alweer over. Morgen is het Boxing Day, wel een nationale feestdag, maar geen kerst. Wij gaan dus weer "gewoon" aan het werk. Op de uni waren een aantal van onze PhD studentjes vandaag gewoon aan het werk. Er zijn er hier een aantal die zeven dagen in de week werken en dus ook met de kerst...

| ballarat | drie reacties

24 December 06 - 08:01 Giel Beelen en Edammer

Gisteren ontdekte ik dat er weer een Serious Request week is op 3FM. Is altijd leuke radio, dus ik heb vandaag maar streaming naar de nachturen geluisterd, vol met dronken mensen die geld kwamen aanbieden. Mijn Kink FM plaat van The Fratellis blijkt daar enorm aangeslagen te zijn, door het blaat-refreintje. De DJ van dienst is nu Giel Beelen en wat is die gozer toch goed in vergelijking met de DJ's van Power FM, de enige zender die we in de radio kunnen vangen die niet alleen maar platen uitzendt die minstens 20 jaar oud zijn. Hier in huis hebben we geen radio, eigenlijk staat er nooit muziek aan, in tegenstelling tot thuis, waar er altijd wel een radio geluid maakt. Dat mis ik wel, vooral 's ochtends, want ik heb nu een reiswekker die alleen maar piept.

Nu is echter onze huisbaas vijf dagen weg, naar zijn familie, en aangezien S. hier bijna nooit meer is sinds ze een nieuwe liefde gevonden heeft, hebben Os en ik het huis voor onszelf. Het enige dat we moeten doen is Billy de kat voeren. Dat betekent dus dat ik wat boxen kan verslepen naar de keuken en eindelijk hard en vals kan zingen onder het koken, haha.

Verder heb ik bij Wilson's Fruit & Vegetables (een marktachtige winkel in Ballarat) een stukje Edammer gevonden. En zowaar: het lijkt op Nederlandse kaas. Supermarktkaas hooguit, maar het komt in de buurt... Wat nog meer op zijn Nederlandse versie lijkt is het weer. Drie nachten geleden sliepen we nog onder een laken, omdat het te heet was, de afgelopen twee nachten hadden we weer twee dekbedden nodig. Op dit moment is het Hollandsch Herfstweer: 6 graden en regen. Jawel: zes graden en regen.

karin | algemeen | reageren? klik hier!

22 December 06 - 14:52 Sjans!

Mijn (bijna) dagelijkse rondjes lopen beginnen effect te hebben. Vandaag had ik namelijk sjans! Jawel! Een van onze nieuwe medebewoners in Global kon mijn woest aantrekkelijk geworden lichaam namelijk niet weerstaan.

Het begon vandaag toen ik buiten een sigaretje stond te roken. Ze kwam naar me toe lopen met een gek kerstmutsje op en een staaf (zo'n 60cm) chocolade in haar hand. Ze ging naast me staan, zette de staaf chocolade op haar onderbuik en hield de punt schuin in de lucht. Daarbij zei ze "kijk nu heb ik er een net als jij!". Het enige wat ik daarop kon zeggen was "sorry" waarop ze haar zin nog een keer herhaalde en naar mijn kruis wees. Ik lachte maar even mee en dacht dat ze op zijn minst dronken was.

Een tijdje later zaten Ka en ik te loungen in de hal van Global. Nuttig loungen zelfs, want we hadden het over studiegerelateerde zaken. Aangezien het vakantietijd is, is de toegangsdeur sinds vandaag alleen nog met een pasje te open. Ons pand blijft namelijk 24/7 open zodat we iedere moment van de dag kunnen studeren als we willen. Allison (zo heet ze) moest een paar keer naar buiten maar kon vervolgens het gebouw niet meer in. Ze vroeg mij daarom of ik, de sexy man, de deur voor haar wilde opmaken. Ze vond het zo fijn als zo'n sexy man de deur voor haar openhield.

Als blijk van dank kreeg ik later van haar een kerstkado. Het bleek uiteindelijk een schets te zijn van een of andere schilder (overigens best wel een mooie). Ze praatte echter zo onduidelijk en snel dat ik niet helemaal doorhad wat ze aan het vertellen was. Ik had alleen begrepen dat hij exposeerde in Ballarat en vroeg dus waar hij ook alweer exposeerde in Ballarat. Nou hij poseerde dus niet echt in Ballarat, maar ze had wel 2 schilderijen van hem op haar slaapkamer hangen. Die wilde ze me graag laten zien. Ik heb de boot maar even afgehouden.

| ballarat | twee reacties

22 December 06 - 08:04 Regen!

Als je jezelf er op betrapt dat je buiten foto's staat te maken van regen en snel een emmer buiten zet zodat je dan in ieder geval weer een emmer water hebt, dan heb je echt te lang in een te droog gebied gezeten, haha. Het regende net namelijk behoorlijk. Zo behoorlijk dat Os er zijn dagelijkse wandeling voor moest onderbreken. Groot voordeel van de regen is, naast de regen zelf natuurlijk, dat het nu weer heerlijk naar eucalyptus ruikt en dat is stukken beter dan de rook van afgelopen week! Ook in het gebied waar de branden woeden regent het, dat zal ook wel helpen.

Het wordt volgende week trouwens koud. Er is 9 graden voorspelt voor eerste kerstdag. Voor Alpine National Park, daar waar de branden woeden, is er zelfs sneeuw voorspelt. Misschien krijgen we dan toch nog een witte kerst, haha.

karin | ballarat | reageren? klik hier!

21 December 06 - 06:52 100 dingen om te doen in Australie als je geen zin hebt om aan je scriptie te werken (deel 1)

Het is vandaag 35 graden. We zitten te wachten op feedback op onze vragenlijst die naar Rebecca-de-consultant is gegaan. We zijn aan het "thuiswerken" omdat we de was moeten doen. Het is niet dat we niet verder kunnen, het is meer dat ik totaal geen zin heb. Os is zojuist naar het zwembad gegaan en ik zit hier. Mijn slaapkamerraam grenst aan een plastic afdak, waardoor het hier nog warmer dan warm wordt. Het gordijnen is dicht om de zon buiten te houden, de ramen zijn dicht in een poging de warmte buiten te houden. Helaas is het hier niet bijzonder goed geisoleerd en is dat een hopeloze poging iets aan de hitte te doen. Dus...

Hier is een lijst van 100 dingen om te doen in Australie als je geen zin hebt om aan je scriptie te werken, het veel te warm is om écht iets te doen en iedereen in Nederland nog slaapt:

lees meer...

karin | algemeen | reageren? klik hier!

21 December 06 - 04:36 Afstudeervoorstellen goedgekeurd.

Vanuit Nederland hoorden we dat onze afstudeervoorstellen zijn goedgekeurd. Dat wordt bevestigd met een formele brief die, lekker handig, naar NL gestuurd is. Verder ligt onze aanvraag voor twee telefoons en een hok om te bellen bij Ian C., de onderzoekscoordator van de School of Business van de uni van Ballarat en ook dat lijkt allemaal wel goed te gaan komen.

Nu moet ik me alleen nog even herinneren waar ik mijn motivatie toch ook weer gelaten had...

karin | opdracht | reageren? klik hier!

20 December 06 - 13:23 Steve's birthday party

Vanavond hadden we eerst een kerstborrel en daarna een barbeque bij Steve omdat zijn vrouw overgekomen was vanuit China. Tijdens het feestje zelf kwamen we er pas achter dat was omdat hij jarig was. Een kort fotoverslag van vanavond.

Steve en zijn vrouw aan de barbeque. Steve is 32 geworden vandaag. De studentenwoningen zijn hier iets beter uitgerust dan in Nederland! Wij hebben geen barbeque!

Wat aanwezigen... Karin en ik waren de enige Europeanen die aanwezig waren op het feestje. Laura (vierde van links) was de enige Australiër. Het was dus voornamelijk een Aziatische gelegenheid vanavond. We hebben afgesproken om te proberen om volgende maand een echt karaoke feestje te gaan houden! Na ons fiasco in Hong Kong, was er hier wel een hoop animo voor.

Nog wat meer aanwezigen.

En ten slot Ka en ik nog even samen. Ik trek een gekke bek inderdaad, maar verder waren er geen foto's van ons samen dus deze moet er maar even mee door.

| ballarat | zes reacties

20 December 06 - 00:40 En dat was wasdag...

Regen op wasdag lijkt plaats gemaakt te hebben voor rook op wasdag. We zijn vandaag thuis om de was te doen, te strofzuigen en wat garages te bellen omdat de auto na 5000 km nieuwe olie + filter moet en daar zitten we zo goed als aan, in ruim 2 maanden tijd. Het zal bij de laatste twee dingen blijven dus, want het dal hangt weer vol rook, nog steeds van de Alpine fires. Inmiddels zijn al die branden samengevoegd tot één immens gebied (kaart) van bijna 700.000 ha (ongeveer de oppervlakte van Brabant en Limburg samen) verbrand land.

Wat doen we verder zoal? Gisteren hebben we onze vragenlijst voor de telefooninterviews opgestuurd naar de consultant. We gaan ergens in de laatste 3 weken van januari telefooninterviews houden namelijk. Zij moet nog een keer over die lijst kijken, dan moet de Law Foundation nog aftekenen en dan is het goed. Maar gezien het hier zometeen kerst is, daarna nieuwjaar en dan zomervakantie kan dat nog wel ff duren voordat we reactie hebben.

Verder beginnen nu de kerstactiviteiten. Ik heb nog steeds geen kerstgevoel, het is hier zonnig (vandaag 28 graden, en ja: Celcius) en dan wil dat blijkbaar absoluut niet. Vanavond hebben we een kerstborrel met de mensen van het Ballarat Technology Park en daarna een BBQ bij Stephen, een Chinese gozer die hier 3 jaar een PhD doet en wiens vrouw voor een maand over is uit China. Op eerste kerstdag gaan we met de internationale studentjes een BBQ-lunch doen (georganiseerd door de uni) en daarna een bustocht naar Geelong. Wat we in Geelong gaan doen is me volkomen onduidelijk, maar aangezien Geelong een stad is aan het strand denk ik dat we daar vast wel uitkomen...

Dan tussen kerst en oud en nieuw gaan we gewoon naar de uni en daarna is Bertil hier! Wat we met oud-en-nieuw gaan doen zal dus een beetje afhangen van Bertils jetlag, maar er zijn opties genoeg. We kunnen naar Melbourne (daar hebben ze vuurwerk), naar de Bended Elbow in Ballarat (een kroeg, of ergens anders in Bruisend Ballarat) of naar Geelong, daar zal vast ook wel iets te doen zijn. (En als Bertil heel erg gaar is hebben ze hier ook zoiets als een RTL4-achtige TV avond met terugblikken en bekende Aussies die champagne drinken... Maar dan moet-ie wel heel erg gaar zijn...)

karin | algemeen | reageren? klik hier!

19 December 06 - 09:29 Things That Will Kill You Horridly in Australia, Volume 19

In het fotoverslag van Phillip Island schreef ik dat we de tent niet onder een boom geparkeerd hadden, maar net daarnaast. Waarom? zult u zich misschien afvragen (en anders is nu een mooie tijd om daarmee te beginnen). Wel, de reden is als volgt. Zoals inmiddels wel bekend leven er hier in Australie talloze gevaarlijke beesten. De tien giftigste slangen ter wereld, haaien, kleine spinnetjes waar je dood aan kunt gaan als je geen tegengif krijgt, etc. Daarnaast vind je hier allerlei rare soorten die alleen hier voorkomen, zoals de euchidna, de wallaby, de wombat, de kangoeroe en de koala. De Drop Bear (de Phascolarctus Hodgsonii, in het Nederlands zoiets als "Valbeer") is ook weer zo'n typisch voorbeeld van een Australische killer. Hij lijkt op een koala, maar is vrij agressief, integenstelling tot de koala (die aardslui zijn en niet veel doen, behalve slapen en blaadjes eten). Drop bears leven ook in eucalyptusbomen, maar hebben de neiging daar uit te springen (vandaar de naam drop bear) en argeloze mensen aan te vallen die onder de boom zitten.

lees meer...

karin | algemeen | een reactie

18 December 06 - 13:53 Phillip Island - de foto's

Visueel ingesteld? Geen nood: hier zijn de foto's van Phillip Island. Zie de meeuwen, de pinguins (bijna dan), de pelikanen en natuurlijk... de gigantische worm...

karin | rondreis | reageren? klik hier!

18 December 06 - 12:41 You'll never walk alone...

The NobbiesEr zat dus niets onder de auto. Geen schattige kleine pinguins, lichte teleurstelling. Er zat eerder die dag wel iets op de auto, namelijk zo'n brutale meeuw, die ook nog even en passant onze auto ondergescheten heeft... We waren dit weekend naar Phillip Island (twee l'len, geen s), een vakantie-eiland pur sang, vol met hapklare uitstapjes voor de Toerist en vakantiehuisjes voor de Aussies. Hoofdattractie van het eiland is de Pinguin Parade, maar er zijn nog andere dingen te doen.

Overdag hebben we eerst een stukje gelopen bij de Nobbies. De Nobbies klinkt als een nieuwe kinderserie (a la de Teletubbies of zo), maar het zijn twee rotsen in het water. Mooie rotsen, maar rotsen. In de verte, een slordige 1,5 km verder de zee in, ligt Seal Rock, een lange rots met de grootste Australische pelsrobbenkolonie (ong. 6000 stuks). Je kunt ze door verrekijkers bekijken, maar dan herken je helaas alleen robben omdat je weet dat het robben zijn. Ook gaan er boottochten langs, maar die vonden we te duur. Verder worden daar meeuwen gemaakt. De meeuwen hebben daar nesten op die rotsen en daar loop je tussendoor. Nog nooit zoveel meeuwen bij elkaar gezien, jong en oud. Even (heel even) vond ik de meeuw zelfs een sympatiek beest. Dat duurde dus tot ik die andere meeuw op onze auto zag schijten. Dat gaat er lekker inslijten, want je mag hier nl. vanwege de waterrestricties je auto niet wassen, alleen de ruiten en lampen.

Anyway, omdat we nog wat tijd hadden tot de pinguin parade zijn we even teruggegaan naar onze camping, via Piramide rots. Dat is een rotsje (opvallend klein van dichtbij) in de vorm van... u raadt het al... een piramide. Een beetje als Walvisrots in de Prom... De camping, Cowes Caravan Park (of zoiets), was ons aangeraden door Joop & Toos van vorige week en idd: prima camping. Nette toiletgebouwen en ons plekje was bijna op het strand. (Was helaas te koud om te zwemmen.) Na wederom een geweldige wrap-maaltijd (omgeven door meeuwen) begaven we ons naar de Pinguin Parade.

Kleine PinguinsDe PP is veruit het commericeelste gedoe dat ik hier in Oz gezien heb. Een enorm gebouw (denk ingang van de Efteling) biedt onderdak aan een vreetschuur, een aantal cafetaria's, minstens drie souvenirshops en wat achtergrond info over de pinguin. We hebben het hier over de Kleine Pinguin. Ze zijn zo'n 30 cm hoog en ontzettend schattig. Het idee is dat ze als het donker wordt het strand op komen, met een stuk of 1000 tegelijk. Dan lopen ze naar hun nesten en gaan daar een nacht zitten broeden. De volgende ochtend gaan ze terug de zee in. (Waar ze overdag zijn is me een raadsel. Wie er overdag op het ei zit ook, het zou kunnen dat de eieren in holen liggen en ze elkaar afwisselen, maar dan zie je ze dus in het licht niet. Al met al lijkt het wat efficienter geregeld dan bij de Keizerpinguin.) Als ze 's avonds dus aan land komen mag je daar naar kijken, vanaf een soort tribune. De uitdaging zit 'em in het feit dat het steenkoud is en dat je geen foto's mag maken, zelfs niet zonder flits. Er lopen wat medewerkers rond als anti-foto-politie. Het strand wordt verlicht met "speciaal pinguinlicht" (hoort de ironische ondertoon) en de pinguins zouden schrikken van foto-, video- en zelfs telefooncamera's. Je ziet overal mensen stiekem toch proberen foto's te maken, zonder flits. Het is de uitdaging van het knippen-als-de-bewaakster-niet-kijkt... De grote grap is dat het natuurlijk totaal zinloos is om in het schemerdonker te proberen vanaf tientallen meters weg foto's te maken van 30 cm hoge pinguins.

Ondanks het commerciele gedoe en de kou is het wel echt leuk. Je zit te wachten tot je ineens een grote zwarte vlekken zit drijven. Dat zijn dus groepjes van 20 a 30 pinguins die langzaam aan land komen. Echt langzaam, want door de golven worden ze minstens een kwartier op en neer gesleurd tussen zee en land. Vervolgens blijven ze dan nog vijf minuten staan en vervolgens rennen ze het strand op. Nadat ze aan land zijn, mag je op wandelbruggen tussen de broedplaatsen doorlopen en dan lopen de beestjes dus vlak langs je heen naar hun nesten. Dat is erg leuk om te zien, want ze zijn klein, ze waggelen leuk en het zijn er zoveel dat je niet echt moeite hoeft te doen om er eentje van dichtbij te zien.

De Zielige PelikaanDe volgende dag zijn we naar het Pelikaan Voeren in San Remo gereden. Dat is net buiten Phillip Island aan de andere kant van de brug. Er komen dan pelikanen naar de haven (die weten dat) en die worden dan om half 12 gevoerd. Natuurlijk stikt het er weer van de hoopvolle meeuwen. Er was tussen de pelikanen een pelikaan met een zielig pootje. Daar zat een stuk vis- of ijzerdraad aan en daardoor was ie niet zo vlug. Hij stond een beetje achteraf (de zwakken worden van de vis afgepest) en kreeg het ook niet voor elkaar om een van de vissen te vangen die de visvoerders naar zijn soortgenoten gooiden. Ik en nog twee mensen die medelijden hadden met de zielige pelikaan gingen tegen de voerders zeggen dat er een bij was met een draad om zijn pootje. De voerders, een jongen en een meisje, konden met zeker 60 toeschouwers niet niets doen, wat ontaarde in een extra show voor de toeschouwers: pelikaan vangen. Om een lang verhaal kort te maken: dat lukt dus niet. Ga maar eens met twee vissen uit een groep van 25 pelikanen die ene zwakke halen. Toen de pelikanen uiteindelijk inclusief zielige weer weggezwommen waren dook er nog een enorme rog op in de haven.

Na nog een blik op de rog geworpen te hebben (niet letterlijk) en een zwarte koffie ("Wil je een Michael Jordan of een Sammy Davis Jr.?" vroeg de koffieverkoper (duidelijk de leukste thuis) aan Os. Je hebt hier namelijk Long Black (Lang Zwart, gewone koffie), en Short Black (Kort Zwart, espresso)...) zijn we teruggereden naar Rhyll, waar je een wandeling kon maken door de mangrove. Dat kon ook idd, maar onderweg werden we constant omgeven door de Zeer Hardnekkige Australische Vlieg, die in groepsverband proberen in je gezicht te kruipen. Na The Road Ahead is Empty was hier het nummer You'll Never Walk Alone erg op z'n plaats, maar hard en vals zingen is helaas niet mogelijk met al die vliegen die je mond in willen vliegen...

Op de heenweg hadden we het bord al gezien: de Giant Worm Attraction (de Grote Worm Attractie). In Bill Bryson's boek Down Under hadden we gelezen over de grote wormen die alleen in een klein gedeelte van Gippsland voorkomen. Het is een beest gelijk een regenworm, maar deze soort kan wel 3,5 meter lang en 15 cm dik worden. Iemand heeft daar een museum voor opgezet. Zoals het bord bij de ingang al zegt "Hallo, ik ben de Grote Gippsland Aardworm. Welkom in mijn museum. Waarom ben ik zo bijzonder? Ik ben groot, ik ben ongewoon, ik ben hier." Sinds Bryson er geweest is, is er wel het een en ander veranderd. Het complex is verkocht en heet nu "Wildlife Wonderland". De immense stenen worm die door het complex heen loopt is overgeschilderd en van een worm in Aboriginalkunst veranderd. De Grote Worm zelf is inmiddels een beschermde diersoort en er zijn geen levende exemplaren meer in de bakken. Er lopen wel allerlei andere beesten rond, zoals kangoeroes, wallaby's, koala's, alpaca's en dingo's en er is een Wombat World, met helaas op het moment maar twee wombats, waarvan er een niet te vinden was en de andere lag te slapen. Het wormmuseum zelf is ernstig aan het vervallen en het personeel lijkt zich er enigszins voor te schamen, wat het eigenlijk alleen maar meer cult maakt. De foto hiernaast was een van de vele hoogtepunten die het museum herbergt. De film die Bryson beschrijft draait nog steeds, een korte film over twee mannen die een grote worm gaan vangen in de modderige bodem van Gippsland. Conclusie: Dat valt nog niet zo mee...

karin | rondreis | reageren? klik hier!

17 December 06 - 13:13 We zijn weer thuis van Philip Island

Morgen een verslag en dan hoor je meteen of er wat onder onze auto zat...

| rondreis | reageren? klik hier!

15 December 06 - 13:10 Pinguins kijken...

Dit weekend zijn we weer weg. We gaan naar Phillip Island. Poging 3, maar nu echt. Tot zondag!

karin | algemeen | twee reacties

14 December 06 - 12:20 Snakes

We zijn vandaag weer heerlijk bijgepraat over de slangen in Australië. Jennifer, de beheerdster van het Greenhill Enterprise Centre en ons Global Innovation Centre had ons namelijk vorige week een e-mail gestuurd met een slangenwaarschuwing. We moesten goed opletten als we de shortcut (sluiproute) namen naar de kantine op de campus want daar waren vorig jaar slangen gesignaleerd. Laten we nou net die shortcut altijd nemen... Vandaag was Jennifer in ons gebouw en Ka sprak haar aan over haar e-mail.

Wat bleek, onze shortcut blijkt niet de kortste shortcut te zijn. Het pad waar wij normaal op lopen is in principe veilig. Aangezien in principe niet helemaal is, hebben we nog snel even een update gekregen van "wat te doen bij een slangenbeet".

Er zitten hier in Victoria 3 soorten slangen (zie ook plaatje). Van links naar rechts zijn dat de Brown snake (bruine slang), Tiger snake (tijger slang) en de Redbellied black snake (zwarte slang met rode buik). Alleen van de redbellied black snake zijn er geen doden gevallen zover bekend. Gelukkig is er antigif als je er op tijd bij bent. Wat hebben we vandaag dus (nogmaals) geleerd:

  • Het slangenseizoen is weer begonnen. Door de droogte gaan de slangen water zoeken en komen ze sneller op plekker waar ze normaal niet komen; 
  • Let op waar je loopt! Slangen vallen je in principe niet aan, maar ga er niet bovenop staan of steek je hand in een gat (maar dat mocht ook al niet vanwege de spinnen);
  • Loop niet in lang gras;
  • Als een slang je bijt, raak niet in paniek (waarom zou je ook :-) );
  • Kijk goed welke slang je gebeten heeft zodat ze weten welk tegengif ze moeten toedienen (anders krijg je de hele mik-mak wat me ook niet zo fijn lijkt);
  • Bel 000 (het Aussie alarm nummer);
  • Indien mogelijk de plek rond de beet afbinden (m.a.w. drukverband leggen) zodat het gif niet via je bloed door je lichaam verspreid wordt (zorg er wel voor dat het betreffende lichaamsdeel nog wat bloed krijgt en niet afsterft);
  • Ga niet rennen. Dat versnelt de bloedsomloop en dus het gif in je lichaam.

Dat weten we dan ook weer. Helaas wonen we niet afgelegen genoeg voor de Flying Doctors, dus die komen niet bij een slangenbeet. Voor de zekerheid had ik dat namelijk ook nog even gevraagd :-)

Link naar snake identification card

| ballarat | reageren? klik hier!

13 December 06 - 04:46 Ballarat Live!

Kwam net toevallig een webcam tegen die live beelden laat zien van diverse delen van het centrum van Ballarat. Helaas is het nu zo rokerig buiten dat je bij sommige cams niet eens iets kunt zien, maar misschien kunnen we vanavond leuk kerstlampjes kijken op de Sturt Street webcam...


Dit is Bridge Mall, een van de drie noemenswaardige winkelgebieden in Ballarat... Update: Links was gisteren (13/12) in de rook, rechts is vandaag (14/12), zonder rook...

Tevens kun op deze pagina "een dag/week/jaar doorbrengen" in Ballarat, waarna je beelden van een bepaalde plek te zien krijgt... Enig.

karin | ballarat | reageren? klik hier!

13 December 06 - 02:17 Kuch kuch

We zouden vandaag de was gaan doen, maar gezien alle rook hebben we dat maar even uitgesteld. De rookoverlast is vandaag weer enorm en komt doordat de wind is gedraaid.

De vallei achter ons huis hangt ook helemaal in de rook. Normaal gesproken is dit een onderdeel van mijn dagelijkse looprondje, maar misschien dat ik vanavond toch maar even ga zwemmen in plaats van lopen. Echt fris is dit niet.

| ballarat | een reactie

13 December 06 - 00:24 De wereld achter het gordijn...

Als je hier het gordijn openschuift, weet je nooit wat er achter zit. Dat is natuurlijk overal zo, maar hier kan er vanalles opduiken: een verdwaalde koala, een groepje Rosella's, of gewoon een van de huisgenoten die toevallig in de tuin staat... Gisterenavond zag ik veel licht buiten en ik vroeg me af of ik misschien mijn bed uit zou moeten om de buitenlamp uit te doen. Dus ik trok het gordijn open om te zien waar het licht vandaan kwam en zie daar: een possum. Het was niet de possum die licht gaf natuurlijk, Os had zijn gordijn nog open en het licht aan. De possum was op dat licht afgekomen en liep op en neer over de balustrade, naar Os kijkend. Na een tijdje klom het beest tegen een paal omhoog en verdween over het afdak.
Het hele bos zit vol possums, volgens huisgenote S., maar ik had er nog steeds geen gezien. Ze verzekerde me dat ik er vanzelf een zou zien en jawel. Dus na koala's, kangoeroes, allerlei vogels, emoe's en een wombat heb ik nu ook eindelijk een possum gezien. Het was overigens een possum met een witte staart, ongeveer zoals op de foto hiernaast.

Vanochtend was er iets anders te zien en te ruiken. De vallei hangt namelijk weer vol met rook. Een blik op de DSE en CFA websites leert dat er hier in de buurt niets aan de hand is, dus het is weer van de Alpine fires. Het was hier weg, maar de wind is weer aan het draaien. Hopelijk is het snel weer weg, want het wordt warm en zo is het niet fris om de ramen open te hebben... Overigens gaat het met de branden niet zo goed. Er is al meer dan 400.000 ha verbrand (ter vergelijk, Noord-Brabant is 491.900 ha) en de twee grootste branden voegen zich langzaamaan samen. Op de brandhaardkaarten van de CFA kun je dat goed zien (kaart 10/12, kaart 11/12, kaart 12/12, kaart 13/12, kaart 14/12-I, kaart 14/12-II, kaart 15/12). Ook wordt het de komende twee dagen weer warm en draait de wind. Update 15/12: Inmiddels is het meer dan 500.000 ha, van de Alpine fires alleen. Er woeden elders ook nog branden. Op Tasmanie is het niet goed en ook bij een plaats die Erica heet hier in de staat is alweer een nieuwe brand bezig, die alweer 20.000 ha verwoest heeft. Van de andere staten horen we eigenlijk niet zoveel.

Als er bosbrand komt, zijn er twee opties. Of je vertrekt op tijd, voordat de vuurhaard in de buurt is, of je blijft en verdedigt je huis. Dat slaagt in 90% van de gevallen, maar kan alleen als je van te voren je huis goed voorbereidt, bepaalde voorzorgsmaatregelen treft en bereid bent in de hitte, de rook en de herrie van de brand, mogelijk zonder electriciteit of stromend water, je huis te verdedigen. Het advies is dat alleen te doen als je daar mentaal en fysiek toe in staat bent. In de krant stond zondag een kort artikeltje over twee oudjes uit Dargo, allebei 80, die ook die keuze gemaakt hadden. De brandweer had hen geholpen door het gras te maaien en sprinklers te installeren, maar als de vuurhaard daar is staan ze er alleen voor. Geen idee of de brand Dargo nog bereikt heeft en of het ze gelukt is... Binnenkort zendt ABC een 4-delige docu uit over bosbranden met verhalen van mensen die er een van dichtbij hebben meegemaakt. Ik blijf graag een beetje op de hoogte, zodat je weet wat wat er aan de hand is en wat wel en niet te doen, maar ik geloof niet dat ik daar naar ga kijken, want dat is een beetje teveel real-life horror voor mij, denk ik. Ignorance is bliss...

karin | ballarat | reageren? klik hier!

12 December 06 - 13:07 's Werelds kortste meeting

Palmen op de Blvd van St. KildaVandaag hadden we een afspraak in Melbrn (Melbourne hoort u uit te spreken als Melbrn) met Richard, onze contactpersoon van RLO en de consultant, Rebecca. Wij vol goede moed met de trein naar Melbourne. We hadden een half uur om de goede tram te vinden en naar Johnston Street te komen. Prima. Wij in de tram, 112, die over Johnston Street zou rijden. We moesten om 12 uur op nummer 375 zijn. Om 12.05 passeerde de tram Johnston Street... Dus wij de tram uit en dan maar lopen. We begonnen bij 1, gingen tot 265 en toen begon de weg weer bij 1... Dat was raar. Richard gebeld, maar het moest daar toch echt zijn. Wij door gelopen. En wat blijkt: Johnston Street ligt in twee wijken, Fitzroy en Abbotsford. Als Abbotsford begint, beginnen ze gewoon opnieuw te tellen... Heel vreemd. Door deze dwaling in huisnummering en de afstand van 600 huisnummers (lange straat...) waren wij meer dan drie kwartier te laat... Rebecca had om 1 uur een andere meeting, dus dat was een heel kort gesprekje, maar we hebben in ieder geval een paar afspraken gemaakt.

Uitzicht op Melbrn's CBD vanuit Albert ParkNa de mini-meeting nam Richard ons mee om te lunchen naar een voormalig klooster. Daar kwamen we vervolgens Rebecca weer tegen, wat een beetje vreemd was, want die moest weg omdat ze een "andere meeting" had. Bij ons heet dat gewoon lunch... Anyway, we hebben dus fijn in de zon broodjes zitten eten en daarna heeft hij ons afgezet in de stad. We hebben een beetje rond gelopen door het CBD (het centrumste centrum) en vervolgens een tram gepakt (weer de 112) naar St. Kilda, een hippe wijk met leuke eettentjes en strand.

Kite surfers in St. KildaOp het strand (nou ja: om precies te zijn in de zee) waren mensen aan het surfen met zo'n parachute, weet ff niet hoe dat heet kite surfen (bedankt mama Bertil). Heel stoer, ze kunnen zelfs een paar meter in de lucht "vliegen" met zo'n ding. Verder was het daar prima, met palmbomen (uit de categorie "tien dingen waar Karin blij van wordt"). Vanaf St. Kilda is het ook maar een stukje naar Albert Park, inderdaad het park waar in maart altijd de Grand Prix Formule 1 van Australie wordt gehouden. Verder is er een meer (met water!) en kun je er golfen enzo... Na nog een snelle avondmaaltijd bij de lokale Subway (snel en goedkoop, maar hele slechte bediening bij dit filiaal) gingen we met tram 112 terug. De eerste tram 112 reed net weg toen wij aan kwamen lopen, maar er stond er nog een te wachten. Die deed niet veel, dus toen zijn we in de derde 112 gaan zitten. Die bleef nog 10 minuten staan voordat hij vertrok, waardoor het onzeker werd of we onze trein zouden halen. Bij Spencer Street Station Southern Cross Station zagen we onze trein nog staan, dus trokken we een sprintje. Onderweg nog een blik op het bord geworpen, maar het stond er echt "Ballarat, perron 8c". Wij in de trein, blij dat we de trein nog gehaald hadden.

De pitlane in Albert ParkVijf minuten later (dat is altijd als je een sprintje hebt getrokken...) begon de trein te rijden en riepen ze om dat we in de trein naar Seymour zaten. Volgens de conduc gaan er drie treinen vlak achter elkaar, naar Bendigo, Ballarat en Seymour en stond er dan nog op het bord waar de vorige trein naar toe was gegaan. Handig... We overwogen nog even om dan maar naar Seymour te gaan (wie weet is het wel heel mooi daar), maar omdat we dan waarschijnlijk vandaag niet meer thuis waren gekomen, zijn we bij het volgende station maar uitgestapt en terug gegaan naar Southern Cross Station. Uiteindelijk kwam dan toch de trein naar Ballarat en we leefden nog lang en gelukkig.

karin | opdracht | drie reacties

11 December 06 - 07:21 Gezellig met z'n drieën in de tent... (2)

Voor wie niet van lezen houdt en alle anderen: de foto's, klikkerdeklik, onder deze link...

We zouden dus naar Phillip Island gaan dit weekend, maar vanwege Supercar races ging dat niet doorWilsons Promontory (alias the Prom, promontory betekent kaap) werd onze nieuwe bestemming. 220 km van Melbrn, dus ik schatte het zo'n 4,5 uur rijden, J.-de-huisbaas dacht 5. J had gelijk. Met wat korte stops onderweg hebben we er 5 uur en 10 minuten over gedaan. Toch lijkt het om een of andere reden minder ver dan naar van Brabant naar Groningen.

Anyway. De avond voordat we zouden gaan was ik er niet helemaal van overtuigd dat het een goed idee was om te gaan. Er was een verzoek van de autoriteiten niet naar Gippsland af te reizen en overal in de staat hing rook, vooral in die regio. De Prom ligt echter erg ver in het zuiden en we hoefden niet over de Princess Freeway (die afgesloten dreigde te worden), dus besloten we maar gewoon te gaan. De volgende ochtend bleek de hele vallei achter ons huis ook vol te hangen met rook. Buiten stonk het. Tegen de rook hoefden we dus niet thuis te blijven en aangezien de branden vrijdag op zaterdagnacht geen hele rare dingen hadden gedaan en er geen nieuwe waarschuwingen waren zijn we toch maar gegaan. Eigenlijk de hele heenreis hebben we rook gezien. Op sommige stukken was het erg, de foto hier boven is van vlak voor Melbourne. Je zou niet zeggen dat dat een zonnige dag was. Toen we echter de Prom opreden (het is een schiereiland) was de rook zo goed als verdwenen en in ieder geval niet meer te ruiken, dus dat was goed nieuws.

Na een tijdje met de auto in de rij gestaan te hebben (nieuw boekingssysteem, software invoeren gaat ook nergens makkelijk) en een kampeerkaartje te hebben gekocht, mochten we verder rijden naar de enige "plaats" die de Prom rijk is: Tidal River. Onderweg stond er een geel bord met 'pas op wombats', dus dat beloofde wat. Ik begon me al af te vragen of je nog ergens wombats kon zien in het wild, maar dat zou hier dus wel eens mogelijk kunnen zijn... Tidal River bleek eigenlijk gewoon camping. Routinematig zetten we onze tent op, pompten de luchtbedden op en we besloten een wandeling te gaan maken. Vanaf de voetbrug met uitzicht op de walvis-rots (er is maar een iemand met een beetje fantasie nodig voor een nieuw toeristisch hoogtepunt...) konden we een aantal routes lopen. De keuze viel op de wandeling naar Squeaky Beach. Squeaky Beach betekent zoiets als Piepend Strand. Aangezien ik gek ben op dingen die lief klinken, ook nog een beetje vreemd zijn en tevens niet al te zwaar om te lopen kozen we die route.

De route was heel mooi (maar geen wombat te zien). Het eerste stuk liep langs de Tidal River, met een stukje strand en veel ronde rotsen. Daarna een stukje door dicht niet-afgebrand eucalyptusbos. Eigenlijk is herstellend bos mooier, al dat zwart met groen. In zo'n bos kun je echter wel zien hoe brandgevaarlijk zo'n bos is. De bomen hangen dicht tegen elkaar, zijn dun en laten er net wat ruimte tussen zodat de lucht er goed bij kan. Een gemiddelde Scouting-kabouter maakt een slechter kampvuur... Na het bos hadden we uitzicht op de oceaan. Onderweg kwamen we nog wat leuke rotsen tegen en toen was daar het strand! Ik hield het bij een beetje pootjebaden (al zat ik uiteindelijk tot over mijn knieen onder het zoute water. Dat droogt lekker lullig op op een zwarte broek...), maar Os ging uiteindelijk zwemmen! Na leuk in de golven te hebben gespeeld, zijn we teruggelopen. 

Na een heerlijke maaltijd van wrap-met-salade-en-kip/ham was het tijd voor het avondprogramma. In de campingwinkel hing namelijk een bordje dat je leuk naar de zonsondergang kon kijken vanaf Whisky Beach. Dus wij naar Whisky Beach. Het kostte wat zoeken (en omkeren), maar uiteindelijk vonden we dan het strand. Het strand was erg mooi, in een soort baai met aan twee kanten bergjes. De zonsondergang was wat minder. Door de rook, die inmiddels ook de Prom had bereikt, ging de zon niet prachtig in de zee onder, maar verdween hij een stukje hoger in de rook...

Terug bij de tent raakte we aan de praat met een Nederlands echtpaar. Er zijn een paar onderwerpen die het hier altijd goed doen: het weer en vliegen. Deze mensen hadden goed anti-insektsenspul in hun camper, dus wij mee naar de camper voor de naam van het spul. Uiteindelijk hebben we een tijdje in de camper met ze zitten lullen. De man, Joop, bleek een ex-bloembollenverkoper die over de hele wereld gereisd had. Zijn vrouw, Toos, studeert kunstgeschiedenis aan de UvA, dus die begreep onze wetenschappelijk-onderzoeks-praatjes een beetje. Nu we het toevallig tot over kunst als wetenschap hebben, even een zijspoor. Hier op de Uni van Ballarat is dus ook een School of Art. Daar houden mensen zich op wetenschappelijk niveau bezig met kunst en dat is heel raar als je daar nog nooit eerder over nagedacht hebt. We hebben toevallig een paar presentaties gezien van School of Art-studenten tijdens de UB-conferentie. Zij proberen bijvoorbeeld partronen te vinden in handschriften en tekeningen, tussen kunsteaars, in kerkelijke kunst, etc. en maken naast een scriptie ook zelf kunst, soms erg indrukwekkend. Einde zijspoor.

Na ons praatje hebben we in onze eigen tent nog zitten lullen. Ik zat te klagen dat ik nog steeds geen wombat-in-het-wild had gezien en Os beloofde er een voor me te vinden. Onderweg naar de WC kwam hij er uiteindelijk een tegen, dus nadat ik "Karin! Een wombat!" hoorde en op het geluid afging had ik ook een wombat gezien. Alleen vrij slecht, want het was donker. Maar een wombat is een wombat, dus vooruit. Na een paar foto's op de gok (want donker) van de wombat gingen we slapen.

En nu zie je maar, wat voor mij verrassend was, was in een keer te raden. Ik lag in m'n slaapzak, hoorde ineens iets aan de tent frotten, voelde dat er iets aan de tent trok, alsof er iemand op zat of zo en zag vervolgens een donkere schaduw van wombatformaat in de tent staan... Ik siste: "Os, Os, er zit een wombat in de tent!", wat voor Os klonk als "Bert, Bert, er zit een banaan in mijn oor!". Dus ik pakte een zaklamp om Os de wombat te laten zien, waarop we nog net zagen hoe de van het licht geschrokken wombat er als een haas vandoor ging. Het ging zo snel dat er geen foto's van zijn, dus daarom deze compositiefoto (het was nacht, maar het donker moet u er zelf bij denken):

(We waren natuurlijk in de tent toen, dus we zagen het van de andere kant, maar dat kan ik van deze foto niet fotofucken...) We waren bij de ingang al gewaarschuwd om geen eten in de tent te laten liggen en alles in de auto of de esky (Aussie slang voor koelbox) te doen en dat hadden we ook gedaan. Er lagen alleen nog twee bekertjes waar wij wijn en cola uit gedronken hadden en blijkbaar lusten deze jongens dus ook cola...

De volgende dag was het heet (42.1 graden in Melbrn, heetste decemberdag sinds 1958). We hebben een wandeling gemaakt (de Lilly Pilly Gully Nature nogwat wandeling), maar die was niet bijzonder boeiend en het was te heet. Dus zijn we naar een strand gegaan, want daar hebben ze er genoeg van in de Prom. Ons derde strand van dat weekend heette Norman Beach en het was heerlijk. Na een paar uur aan het strand zijn we begonnen aan de terugreis naar Buninyong. Onderweg bleek dat de meeste rook gelukkig weggetrokken was, omdat de wind nu uit het noordwesten kwam (zoals op de kaart op Nu.nl te zien is). Na nog even van de Amerikaanse keuken genoten te hebben kwamen we thuis aan. Ook hier was de ergste rook weg, dus we zijn mooi een weekendje ontkomen aan de rook. Volgend weekend (16-17 dec) gaan we dan eindelijk naar Phillip Island. Ik ben benieuwd!

karin | rondreis | drie reacties

10 December 06 - 12:15 Gezellig met z'n drieën in de tent...

Wij zijn inmiddels terug van Wilsons Promontory (alias the Prom). Het was vijf uur rijden, heen door de rook van de bosbranden, maar op de terugweg was dat gelukkig zo goed als helemaal weg. Op de Prom zelf was de rook zichtbaar, maar niet hinderlijk.

Het was heel leuk en morgen volgt er een verhaal, want ik ben nu moe. Alvast een teaser: We hadden een verrassende bezoeker in onze tent...

karin | rondreis | twee reacties

08 December 06 - 09:33 Bosbranden halen Nederlands nieuws...

Ik hoorde van An dat de bushfires (bosbranden) die sinds 1 december hier in de staat Victoria woeden, zelfs het nieuws in Nederland gehaald hebben. Ook op Nu.nl stond een artikeltje. (en update: nog een artikel met video, nog update: Bosbranden Australië steeds gevaarlijker). De branden zijn in het Noord-oosten van de staat, in de Gippsland regio, vooral in Alpine National Park. Inmiddels beslaan de branden meer dan 135.000 hectare. Het probleem is dat de branden naar elkaar toe trekken en soms samen een grote brand vormen. Ze zijn bang dat het met 'slechte' weer van zaterdag en zondag (35 graden, wind) meer branden bij elkaar gevoegd worden. Omdat in dat gebied weinig wegen en veel dichte bossen zijn, is het erg lastig om de brand te bestrijden.

Zoals je kunt zien zitten wij ver van de brand af. We zien zelfs geen rook en ruiken geen rook. We gaan dit weekend wel iets dichterbij, maar niet in een riskant gebied. (Dat vlammetje onder Ballarat is best een eind weg, en maar een kleine brand).

De voorlichting over de branden is hier goed. Er zijn twee partijen die branden bestrijden, de CFA en de DSE. Op hun sites (en die van de nationale omroep ABC) staat waar er branden woeden en hoe groot ze zijn. Bij dit soort branden kan men ongeveer voorspellen waar het naar toe trekt en welke gebieden als volgende bedreigd worden. Bovendien wordt er uitgebreid advies gegeven over wat wel en niet te doen.

karin | algemeen | reageren? klik hier!

07 December 06 - 14:07 Phillip Island , altijd lastig...

We hadden gepland naar Phillip Island te gaan dit weekend (poging 2), maar er is dit weekend is er een grote autorace. Os hoorde via-via dat er dan enorme files staan naar het eilandje toe. Daar hebben we eigenlijk niet zo'n zin in, dus willen we dan maar een weekend later gaan (tenzij blijkt dat de verkeersellende alleen op zondag is of zo)...

We zijn nu op zoek naar een alternatief voor dit weekend... Dat is een beetje lastig nog, want in Gippsland en Alpine National Park (rechtsboven Melbourne) staat meer dan 74.000 ha bos en gras in de fik, daar wil je nu niet zijn. In Melbourne is rookoverlast van die branden en aan deze kant van Melbourne hebben we al wel wat gezien. De plaatsjes aan de Murray rivier (naar boven) schijnen ook leuk te zijn, maar dat is waarschijnlijk net iets te ver weg voor een weekendje... Maar er zal vast wel iets te vinden zijn... We houden u op de hoogte.

Update: De boeking op de camping op Phillip Island is verzet naar volgende weekend en voor dit weekend is de keuze is gevallen op Wilsons Promontory National Park. Nog verder hier vandaan dan Phillip Island (we schatten een uur of vier rijden), maar alles is relatief. WP heeft als bijkomend voordeel dat het het zuidelijkste NP van AU is en dat het daar dus ook niet zo ontiegelijk heet wordt. Het wordt dit weekend namelijk 35 graden in Ballarat en Melbourne.

Dus vandaag gaan we maar vanalles voorbereiden: wassen, vragenlijst maken voor dinsdag, campingbestek afwassen, koelelementen invriezen en campingeten voorbereiden. Wij worden echt een geoliede kampeermachine zo...

karin | rondreis | reageren? klik hier!

06 December 06 - 13:11 Survival in the bush

Karin en ik waren net een beetje aan het nadenken over al onze beren op de weg met betrekking tot onze rondreis door Australië. We zitten straks 6 weken in een auto, met als welkome afwisseling slapen in onze tent. Dat dat geen luxe gaat worden, daar waren we het al over eens. Maar d'r zijn toch een paar praktisch dingen waar we tegenop lopen... Nog wat ervaren kampeerders onder ons voor de broodnodige tips?

De uitdagingen van 4 februari t/m 17 maart:

  • Hoe werkt het wireless internet in de woestijn? Kun je daar gewoon op inloggen of heb je een webkey nodig?
  • Waar zit het stopcontact om onze laptop op te laden?

En dan nu serieus:

  • Hoe eten we 6 weken met een koelbox die ons eten max een dag koud houdt? Veel blikvoer inslaan, maar zijn er nog andere tips? 6 Weken blikvoer gaat toch ook vervelen...
  • Kun je ergens apparatuur opladen? Mijn Sonicare heeft stroom nodig, al ben ik bang dat ik toch weer op de ouderwetse handtandenborstel aangewezen ben...
  • Kleding wassen, drogen, strijken? Hoe gaan we dat doen?

Ik ben bang dat ik straks echt als een bushman terugkom...

| rondreis | vijf reacties

06 December 06 - 12:13 20 voor 12

En zojuist heb ik mijn afstudeervoorstel ook ingeleverd zodat deze nog mee kan met de vergadering van de examencommissie deze maand. De deadline lag op 12.00u en ik was zelfs 20 minuten te vroeg. Dat was even panieken de laatste paar uur, want het was vanmorgen nog niet duidelijk wat mijn laatste feedback van mijn Nederlandse supervisor zou zijn (en die lag te slapen toen ik mijn laatste hand eraan legde). Daarnaast was mijn tweede begeleider was nog steeds niet bekend, maar dat is ook opgelost nu.

| opdracht | reageren? klik hier!

06 December 06 - 04:14 De Online Hollandsche Supermarkt...

Blijkbaar bestaat er bij Nederlanders in den vreemde veel behoefte aan Nederlandse producten. Daarom zijn er online Nederlandse supermarkten...

Oud-collega Stephan, thans inwoner van Barcelona, raadde me Dutch Taste aan. Hun assortiment is groot, maar ze bleken nogal prijzig wat betreft verzendkosten naar AU... Via een of ander forum vond ik Dutch Food, een Australische Nederlandse supermarkt. Dus vandaag bracht "de Sint" dan toch nog iets voor ons... Een zak Bolletje strooigoed, een busje gehaktkruiden (voor authenieke Hollandsche gehaktballen), een zakje nasi goreng mix, een zakje drop en oliebollen mix. Ik bedacht me alleen later dat we geen frietpan hebben hier, dus dat zal nog een heel gekloot worden... (Jawel, ze bestaan nog: huishoudens zonder frietpan en koffiezetter... U kunt er een komen bezichtigen aan 108 Hendersons Lane, Buninyong).

Daarnaast zat er in het pakje een magneet-visitekaartje. Dat lijkt ook iets typisch Australisch te zijn: magneetvisitekaartjes. Je ziet ze overal (vooral hier op de koelkast). Hartstikke handig, waarom hebben we dat in NL niet?

karin | algemeen | drie reacties

05 December 06 - 23:29 Er zit schot in de zaak...

Zojuist (plechtig muziekje) heb ik mijn afstudeerprojectvoorstel opgestuurd naar Tineke (van het secretariaat). Eindelijk. Chris Snijders wordt mijn tweede begeleider (voor insiders, de rest van jullie heeft natuurlijk geen idee wie Chris is). Dit voorstel gaat in de examencommissievergadering (mooi Scrabblewoord) van 14 december mee, dus dat horen we dan waarschijnlijk voor kerst een keer of het goed is of niet... In de tussentijd gaan we vrolijk verder.

We hebben gisteren een mailtje gehad van RC, onze contactpersoon bij de VLF (de organizatie die de Rural Law website heeft opgezet). Hij staat achter ons idee om ook leden van rurale verenigingen te gaan benaderen. Daarnaast hebben ze eindelijk een consultant gekozen die de evaluatie gaat uitvoeren en we zijn uitgenodigd om volgende week dinsdag in Melb'rn te komen praten met RC en de consultant. We gaan dan met hen praten over onze vragenlijsten, die nu alleen nog niet bestaan... Dus we moeten voor het eind van de week nog even wat vragen op papier krijgen... Dat is best lastig, want die vragen moeten bepaalde dingen meten. Wat je precies wilt meten komt dan weer uit de wetenschappelijke literatuur. Mensen hebben eerder onderzoek gedaan naar welke factoren van invloed zijn op (in mijn geval) vertrouwen. Deze factoren combineer je met de context van je eigen onderzoek en daar komt dan wat uitrollen... Dat probeer je dan te vangen in die vragen, maar aangezien we nog geen dichtgetimmerd theoretisch verhaal hebben, wordt het gedeeltelijk improviseren. Het is niet anders.

karin | opdracht | reageren? klik hier!

05 December 06 - 13:24 Zie de maan schijnt door de bomen...

Zie de maan schijnt door de bomen,
Makkers staakt uw wild geraas.
't Heerlijk avondje is gekomen,
't Avondje zonder Sinterklaas.

De maan scheen door de bomen vanavond, maar de Sint was nergens te bekennen helaas.

| ballarat | drie reacties

04 December 06 - 12:54 Wijnexcursie

Gisteren zijn Ka en ik op onze wijnexcursie door Victoria geweest. Ik ging voor de wijn en Ka voor de gezelligheid. Aangezien ik geen zin heb om een heel verhaal te typen dit keer een kort fotoverslag.

We waren met een bus vol internationale PhD-studenten. Wij zijn nog steeds masterstudenten, maar we zijn volledig ingeburgerd als PhD-studenten. Onze medestudenten vinden het dus ook belachelijk als we een keer niet uitgenodigd zijn voor een PhD-lunch, zoals vandaag. Voor de rest hoppen we leuk met de groep mee, met de daarbij horende financiële voordeeltjes.

Tijdens de wijnexcursie zouden we vier wijnhuizen bezoeken. Vanwege een behoorlijk uitgelopen lunch bij het tweede wijnhuis is dat uiteindelijk ingekort tot drie. De wijnhuizen die we bezocht hebben waren Pettavel Winery, Kilgour Winery en Scotchmans Hill Winery.

Voor wat foto's klik op de link hieronder.

lees meer...

| rondreis | een reactie

04 December 06 - 10:14 Kangoeroebiefstuk

 Vorige week schreef ik dat ik kangoeroebiefstuk had gekocht en vandaag heb ik dus mijn eerste kangoeroe-steak gebakken. Ik ging voor medium, je weet wel, prachtig roze-rood, niet héél bloederig, maar wel een beetje. En het is zowaar perfect gelukt! Niet helemaal volgens het Blue Band kookboek, want geen Blue Band in huis, maar verder waren de tips nuttig. Dichtschroeien, 4 a 5 minuten bakken, beetje peper en klaar! Bij deze bent u dus allen uitgenodigd in Buninyong, Hendersons Lane 108, voor een kangoeroebiefstukje!

karin | algemeen | drie reacties

04 December 06 - 02:39 Herinnering aan Holland

(Hendrik Marsman, 1936)
   
Denkend aan Holland
zie ik
breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
kaas.

Wij komen thuis op een donderdag en wat ben ik daar blij mee. Donderdag is het namelijk markt in mijn dorp en zoals iedereen weet is kaas van de markt, vooral vers, de lekkerste kaas die er bestaat. Kaas met een hoofdletter K. Gewone kaas, komijnekaas, Kaas. Hier in Oz lijkt kaas te worden gerekend tot de groente. Als je hier een broodje 'ham met salade' besteld bevat je broodje standaard kaas. Nou ja: iets dat voor kaas moet doorgaan. Het doet vaak denken aan plastic en smaakt eigenlijk naar niks. Je kunt ook geen broodje met kaas als hoofdingredient bestellen zonder raar aangekeken te worden. De supermarkt verkoopt wel Gouda en Edam-kaas, maar dat smaakt ook niet als the real thing.

Gisteren tijdens de Winery Tour (waarover later meer) vroeg iemand mij hoe wij als Nederlanders het nu vonden dat de toeristen voornamelijk naar ons land komen om in coffeeshops te gaan zitten blowen en over de wallen te lopen. Ik antwoordde, geheel naar waarheid, dat ik daar nog nooit zo over nagedacht had en dat me dat ook verder niet zoveel kon schelen. Dat is nu eenmaal het soort toerisme dat Amsterdam aantrekt; Parijs heeft de Eiffeltoren, Sydney het Operagebouw en Amsterdam de coffeeshops.

Volgende keer echter zal ik antwoorden dat die toeristen niet weten wat ze missen: ze zouden kaas moeten gaan eten! Maar dat zal wel nooit gebeuren, omdat goede kaas nu eenmaal niet verboden is in de rest van de wereld, alleen moeilijk te vinden...

karin | algemeen | drie reacties

04 December 06 - 01:30 Dataverzameling

De laatste weken baart het verkrijgen van een dataverzameling ons regelmatig zorgen. Eigenlijk niet alleen de laatste weken, maar gedurende de tijd dat we aan deze opdracht werken is hier veel onduidelijkheid over geweest. Wat we hier eigenlijk doen is literatuur lezen en vervolgens kijken hoe de website past in de visie die we in de literatuur gelezen hebben. We bedenken dan hoe het werkt en wat er bijvoorbeeld misgaat. Dit is de onderzoeksvraag. Deze onderzoeksvraag moet vervolgens getest worden en dat kan alleen maar met een dataverzameling. Zonder dataverzameling geen antwoord op je vraag en dus ook geen scriptie om te schrijven.

Onze contactpersoon voor de website hadden we vorige week een email gestuurd met wat vragen. Vandaag had hij nog steeds niet gereageerd dus besloten we hem maar te gaan bellen. We hadden een visitekaartje van hem, maar zijn mobiele nummer stond uit en zijn vaste lijn was afgesloten. Dat was even schrikken. Hij zou toch niet weg zijn bij de organisatie en daarom zowel via telefoon als email niet bereikbaar zijn? Paniek! Uiteindelijk bleek hij een ander nummer te hebben dan het nummer dat op zijn visitekaartje stond (hoe handig).

Vandaag heeft hij wederom een vergadering over de externe consultant die ze gaan inhuren en zou het eindelijk bekend moeten worden wie het gaat worden. Dat werd tijd. Als de consultant bekend is kunnen we concreet aan de slag met onze dataverzameling. Dit gaan we namelijk samen doen met de consultant. Het werd tijd dat we hier wat duidelijkheid over kregen, want zoveel tijd hebben we niet meer...

| opdracht | een reactie

02 December 06 - 12:02 Ballarat Bird World en andere zaken...

Hallo. Daar zijn we weer. Er was een paar dagen niets, omdat we niets te vertellen hadden eigenlijk. Van die 'tja'-dagen. Afgelopen woensdag heb ik de tweede draft van mijn afstudeervoorstel ingeleverd en daar zou ik vrijdagochtend commentaar op terug krijgen. In de tussentijd kon ik wel verder, maar was mijn motivatie gedaald tot een nulpunt en dus schoot het niet op... Nu zijn er dan twee opties:

  1. Jezelf voornemen toch iets te gaan doen, de hele dag doelloos gaan zitten surfen en ouwehoeren en je aan het eind van de dag schuldig voelen dat je niets gedaan hebt.
  2. Jezelf voornemen iets anders nuttigs met je tijd te doen, omdat je weet dat je toch niets nuttigs gaat doen, zonder schuldgevoel.

Donderdag koos ik voor het laatste en heb ik de tijd doorgebracht met het typen van twaalf emails en het lezen van één paper van wel 13 pagina's (waarvan er ook nog twee bestonden uit een literatuurlijst...), terwijl Os zijn voorstel afmaakte. Vrijdag waren we van plan naar de uni te gaan, maar door het etentje donderdag dat dan toch wel weer laat was, werd het een-uur-later-beginnen helemaal niet beginnen. We besloten de vrijdag voor de zaterdag om te ruilen en dan vrijdag maar wat leuks te gaan doen en zaterdag, met vers commentaar, weer de draad op te pakken.

Uiteindelijk zijn we vrijdag dus naar Ballarat Bird World gereden. Dat zit hier om de hoek. We waren de enige bezoekers, wat natuurlijk altijd een goed teken is... BBW wordt gerund door een vriendelijk oud vrouwtje dat ons in plaats van een toegangskaartje een zakje voer-voor-de-vissen gaf, heel pittoresk allemaal. Het park zelf bestaat uit een lang, verhoogd, recht-toe, recht-aan éénrichtingsverkeer looppad door allerlei gebieden in het park. Het oude vrouwtje zei voordat we gingen lopen heel geruststellend: "We zijn nog nooit iemand kwijtgeraakt!" maar het zou knapper zijn geweest als ze wel iemand waren verloren. Het pad begon in een regenwoud (maar we hadden al genoeg regenwoud gezien en ook echter) met prachtige watervallen (maar die staan uit i.v.m. de waterrestricties). Net toen we ons af begonnen te vragen 'waar zijn we in godsnaam terechtgekomen?' verschenen er vogelkooien. En inderdaad: de vogels waren best de moeite waard. Veel Australische soorten, voornamelijk papegaaien, kaketoes en rosella's. Leuk gekleurd, prima vogels. Na de vogels was er een grote overgaasde ruimte waar je 'tussen de vogels' door kunt lopen. Ze zaten echter niet stil, dus veel zagen we niet. Na de kooi is er dan nog een forellenvijver, met naast forellen drie eenden en een paar irritante Magpies (van die zwart-witte vogels). Na ons gratisch gekregen visvoer in de vijver te hebben gegooid was het alweer voorbij. De beste zeven dollar die ik ooit heb uitgegeven...

Wat natuurlijk niet waar is. Haha. Maar nu we het daar toch over hebben. De beste drie dollar (€1,80) die ik ooit uitgegeven heb is aan een campinglampje bij The Reject Shop, een soort Xenos, maar dan uitgebreider. Het vreet vier AA-batterijen en ziet er super-gammel uit, maar tegelijkertijd heeft het een test in de huiskamer glorieus doorstaan. Volgend weekend gaan we hem testen!

Volgend weekend gaan we namelijk weer... kamperen! Jawel. De bestemming is deze keer Phillip Island, een toeristen-vermaak-eiland een stuk rechtsonder Melbourne. Er is daar o.a. een koalapark en 's avonds komen er kleine pinguins aan land gelopen en daar kun je dan naar gaan zitten kijken. Schijnt heel leuk te zijn. We zouden eigenlijk dit weekend gaan, maar we kwamen er net op tijd achter dat de wijngaard-tocht met de andere buitenlandse studenten niet volgende week, maar deze zondag al is. Dus morgen gaan we op een wijngaardentocht. Een wijngaardentocht is ongeveer dit: in een bus zitten, wijn proeven, in een bus zitten, wijn proeven, lunch, in een bus zitten, wijn proeven, in een bus zitten, wijn proeven, naar huis.

Voor degene die goed gelezen heeft en zich nu afvraagt of we vandaag echt iets nuttigs gedaan hebben... Het antwoord hangt af van de definitie van nuttig. We zijn naar de stad geweest en daarna doorgereden naar Wendouree (een dorp vastgegroeid aan Ballarat), want daar zit ook een groot winkelcentrum. We hebben wat rondgekeken en boodschappen gedaan. De kangoeroebiefstuk was in de aanbieding (goh Ka, wat interessant!), drie lappen voor A$ 4,12. Geen geld (€2,47). Dus binnenkort ga ik met mijn Blue Band kookboek in de hand maar eens een kangoeroe steakje bakken. Ik houd u op de hoogte... Verder heb ik ruzie gemaakt met een bak Yoghurt, de was gedaan, Grey's Anatomy zitten kijken en dit stukje zitten typen. Allemaal terwijl ik me had voorgenomen om nog even snel mijn voorstel aan te passen (want ik heb commentaar terug inmiddels). Maar goed, dat komt dan maandag wel... No worries.

karin | ballarat | reageren? klik hier!

Welkom!

Op deze website zullen Oswald en Karin je op de hoogte houden van de voorbereidingen voor hun afstudeerproject, hun belevenissen in Australië en de rest van hun rondje om de wereld! Lees meer...