Weblog  Contact  Atlas  Gastenboek  Vriendenboekje  Foto's  Woordenlijst  Weer en tijd

30 November 06 - 14:01 Farewell Jaloni (afscheid Jaloni)

Vanavond hadden we ons afscheid van Jaloni, een van onze Botswaanse (mede) PhD-studenten. Hij heeft het afgerond hier en gaat 18 december weer terug naar Botswana, Afrika. Zijn toespraak had een emotioneel tintje. 3 jaar geleden kwam hij hier, maar hoe graag hij er uiteindelijk ook weer vanaf wilde zijn, hij vond het ook weer vreselijk om te moeten gaan. Hij gaat les geven in Botswana waar hij ontzettend veel zin in heeft.

En toen dacht ik aan ons. We zijn er net! Over 2 maanden verlaten we Ballarat alweer. Ik wil daar nog helemaal niet aan denken. Het is zo'n leuke club mensen hier. Ze betrekken ons bij alles en laten ons zo erg merken dat we een van hun zijn. In de tekekening hierboven (die als afscheidskado is gegeven staan wij er ook gewoon tussen (zie pijltjes, ik herken er zelfs mijn TU/e sweater in)) terwijl we Jaloni amper hebben leren kennen in de tijd die we hier zijn.

Deze club mensen moeten we dus straks weer verlaten. We hebben vanavond gesprekken gehad over China, Botswana, Duitsland, Nederland en Karin heeft zelfs leren eten met stokjes. Voorlopig wil ik er nog niet aan denken om te vertrekken. We beginnen nu net iedereen te leren kennen... Australia I am loving it!

| ballarat | reageren? klik hier!

28 November 06 - 03:33 En zij zag dat het goed was...

Tralala, bedacht ik me net toen ik op mijn thongs* in mijn rok over het pad naar het andere gebouw huppelde om eten te kopen. Ik heb vandaag een goede dag en het is pas half 2. In willekeurige volgorde: een goed gesprek gehad met Jerry (onze begeleider) over onze opdracht, een goed nieuws email, prachtig stralend weer, lekker eten, lieve mensen in mijn gebouw... Blij!

(En dan moet ik nu echt weer aan het werk, want ik zit al bijna tweeenhalf uur te praten en te lunchen, haha.)

Update Oswald: En ik ben blij omdat ik een tube Wasabi heb gekregen van Lili. Ik zat sushi te eten tijdens de lunch en daar krijg je standaard alleen soja-saus bij in onze kantine. Lili had wat in haar tas zitten en ik mocht het houden. Ik wil niet weten wat Lili nog meer standaard in haar tas heeft zitten, maar ik begin wel steeds meer door te krijgen waarom vrouwen altijd met van die hutkoffers sjouwen... :-)

* Thongs zijn teenslippers en slippers zijn pantoffels of muiltjes, wat heel verwarrend werkt in een schoenenwinkel als je dat niet weet...

karin | algemeen | 19 reacties

26 November 06 - 12:22 Stripje...

Het heeft niet zo heel veel met Australië te maken verder, maar ik wilde hem toch ff posten, want ik vond het grappig. Vanmiddag in de lokale Target (is een soort V&D, op zondag open. (Net als de supermarkt, die is altijd open!) Lang leve de vooruitgang!) was ik Os kwijt, dus besloot ik maar een beetje rond te neuzen. In het boekengedeelte vond ik een stripboekje waar ik een beetje doorheen bladerde. Moest lachen om een stripje en laat ik dat nou toevallig ook nog op internet tegenkomen:


(Klikkerdeklik...)

karin | linkdump | reageren? klik hier!

26 November 06 - 11:25 I Amsterdam of That's Me!bourne

De slogans lijken ons iets teveel op elkaar om toeval te zijn. Gisteren zijn we dus een dagje naar Melbourne geweest. Tegen half 1 waren we daar, wat alweer te laat was voor de Victoria (vis)markt, dus die blijft nog even op ons to-do lijstje staan. De volgende keer toch maar wat eerder vertrekken, alhoewel we deze keer bewust wat later vertrokken waren omdat ik ook nog 's-avonds in Melbourne wilde zijn.

Na een snelle lunch met Kip sate Skewed (Ka) en een pizza met anjovis (Os) zijn we als eerste naar het Melbourne Museum gegaan. De entree was 6 dollar, maar met onze internationale studentenkaart gratis! Geweldig museum dus. Binnen bleek het museum ook echt leuk te zijn. We waren van plan om er een uurtje of 2 door te brengen, maar hebben er uiteindelijk 4 uur rondgelopen en moesten eruit omdat het ging sluiten. We hebben van alles gezien. Een indoor (binnen) tropisch regenwoud, het menselijk lichaam met o.a. de werking van het menselijke hersenen, hoe DNA gemaakt wordt, dinosaurussen, insecten (met natuurlijk een aardige collectie spinnen, waarvan wij natuurlijk al wat levende varianten gezien hebben),het leven en kunst van de aboriginals en de set van de soap Neighbours.

Nadat we het museum uitgegooid werden (maar vergeet u niet onze leuke museumwinkel nog even te bezoeken) zijn we via Chinatown naar Crown Casino gelopen. Een gedeelte van de reis hebben we overigens ook nog afgelegd met de gratis toeristen tram. In Chinatown zat een heel leuk winkeltje met meuk, maar we hebben ons ingehouden. Er hing een hele leuke als-de-wind-waait-maak-ik-zo'n-leuk-geluid-fluitachtig-ding voor op het balkon, maar toch weer 6 euro en het moet ook nog in de koffer passen straks dus toch maar niet gekocht.  Na het maken van een foto van de boog in Chinatown, waarbij een man boos zijn geblindeerde auto uit kwam stappen omdat hij dacht dat ik een foto van hem aan het maken was, zijn we uiteindelijk in Crown Casino beland.

Crown Casino is het grootste casino van Australië en zo protserig lelijk dat het mooi is. Als je geld kwijt wilt dan moet je hier echt naartoe. De entree is echter gratis en de drank goedkoop. Ze doen er alles aan om gasten binnen te krijgen en te houden. Australiërs zijn echte gokkers, maar wij hebben het bij een drankje gehouden, wat mensen kijken en de gratis kerstshow. Na het casino zijn we nog even wat gaan drinken op de boulevard aan de Yarra River (zie ook plaatje, nee niet zelf gemaakt). 

Toen we de auto gingen ophalen in onze veel te dure parkeergarage bleek onze parkeergarage spotgoedkoop. Waarom weten we nog steeds niet, maar de slagboom ging open voor 7 dollar in plaats van 30 dus dat zal ons verder ook worst wezen. Helaas bleek het de stad uitkomen minder eenvoudig dan gehoopt. Na een half uurtje zoeken en 2 tolpoorten gepasseerd te zijn, zijn we gelukkig geholpen door een aardige pomphouder (ik weet het ook niet maar hier heb je een stratenboek - de onze lag (hoe handig!) thuis - en een taxichauffeur (rij maar achter mij aan ik moet toch die kant op) vonden we uiteindelijk de weg naar Ballarat terug. Bekijk nu ook de foto's in het fotoboek!

| rondreis | een reactie

24 November 06 - 11:42 Al die lezertjes...

Zojuist had ik mijn vader even aan de telefoon. Een van de eerste dingen die hij zei was "De auto is weer gemaakt zag ik". Huh? Hij had het al gelezen op deze site. We zijn ontzettend blij met onze weblog en al die verhalen die we erop kwijt kunnen, maar het is nog leuker om continu maar weer te merken dat er zoveel mensen zijn hem ook daadwerkelijk lezen. Eigenlijk zouden jullie allemaal ook een weblog moeten starten zodat wij jullie verhalen ook kunnen lezen. Dat zou het voor ons weer een stuk makkelijker maken.

Ik ben in ieder geval bang dat als Karin en ik straks terug zijn wij jullie niets meer hoeven te vertellen over onze reis. Waarschijnlijk gaan wij aanhoren hoe jullie het halve jaar dat wij weg waren hebben meegemaakt.

| algemeen | reageren? klik hier!

24 November 06 - 08:11 Van vanzelf naar niet (Autogedoe Deel III)

Reed de auto gisteren nog uit zichzelf vrolijk 60, vandaag deed hij dat niet meer. We wilden vanmorgen eindelijk weer eens naar de uni rijden, toen de auto helemaal niet startte. Kurt-de-verhuurder maar weer opgebeld en op zijn advies de RACV gebeld (de Aussie ANWB). De RAC-man zag ongeveer wat het was, liet de auto een tijd volgas lopen en raadde ons aan naar een garage te gaan om hem goed te laten maken. Blijkbaar had het dingetje dat Chris-of-Noel gisteren verbogen had, niet verbogen maar vervangen moeten worden... Misschien had ik ook gealarmeerd moeten worden door de zin "omdat het een huurauto is, repareren we hem niet fatsoenlijk, maar zorgen we dat jij er mee kunt rijden".

De auto liep gelukkig wel toen hij eenmaal warm was, dus wij ermee naar de garage. De uitverkoren garage was deze keer Wiltshire Auto Repairs in Delacomb (Midland Highway door Sebastopol, dan links de B160 op en dan een keer rechts, 26 Wiltshire Lane). Zij hadden gelukkig geen problemen met telefonische betalingen en de eigenaresse Debbie bracht ons zelfs nog terug naar huis, met hun auto ipv die van ons. Aan het eind van de middag kwam ze me weer ophalen en na onderweg twintig minuten te hebben gepraat over belangrijke zaken zoals Nederland (we hebben bijna net zoveel mensen, maar dan op 185 keer minder grond; bij ons beginnen de seizoenen midden in een maand; ja, wij hebben ook files), mijn relatie met Os (nee, dat is niet mijn echtgenoot) en de problemen die op zouden treden tijdens mijn lange-afstandsrelatie met mijn niet-Os-dan-maar-Australische man kon ik onze Ford weer mee naar huis nemen.

Ik heb nu voorlopig wel weer genoeg garages gezien, dus morgen gaan Os, de Ford en ik eens naar iets anders kijken. We gaan gezellig met z'n drieën een dagje naar Melbourne...

karin | ballarat | een reactie

23 November 06 - 05:32 Gezocht: cultuuromslag

Ik wil graag even kort tussendoor een cultuuromslag voorstellen. Vanaf nu is ongestreken kleding de norm, ok? Gewoon wassen, ophangen, afhalen, aantrekken. Geen gedoe met lompe planken, hete strijkijzers, bergen wasgoed dat je ligt aan te staren...

Durft te leven! Draagt de kreukels met trots! Strijken is voor mietjes! (Met uitzondering van Extreme Ironing natuurlijk...)

karin | algemeen | zeven reacties

23 November 06 - 03:17 Internetstemmen

Artikeltje op Nu.nl over stemmen per internet. De grootste bak NLs in het buitenland stemt VVD. Ik lekker niet... Moet zeggen dat het wel lekker stemt, dat stemmen via internet. Je kunt stemmen wanneer je wilt (hadden iets van vier dagen de tijd), het is duidelijk, snel en je kunt zelfs nog controleren of je stem goed is gegaan. (Al is dat laatste niet helemaal anoniem. Je krijgt een unieke code waarmee je stem terug te herleiden is naar jezelf. Laat je die code slingeren, dan kan men zien wat je gestemd hebt. Maar soit.) Van mij mag het ook in voor stemmen in NL worden ingevoerd. Hoef ik niet meer naar dat vrijwel altijd lege stemlokaal, waar een team van drie man O.'se kak achter een tafel zit te wachten tot er eindelijk weer iemand binnen komt...

karin | algemeen | vier reacties

23 November 06 - 01:57 Zo snel dat je er spontaan rechts van gaat rijden... (Autogedoe, deel II)

Gisteren gingen Os en ik een beetje toeren voor Ballarat Cup Day (= paardenraces. Is een big deal hier, iedereen netjes gekleed, bedrijven dicht, een plaatselijke feestdag. We konden echter niet vinden waar de evenementen nu echt plaatsvonden, dus we hebben iets gedronken op het terras bij het ex-meer en zijn terug naar huis gegaan. Maar dat geheel terzijde.). Onderweg moest Os nog ff pinnen, dus hij stapte uit en liet mij achter met muziek & airco. Os kwam terug, startte de wagen en de wagen had er opeens wel erg veel zin in... Hij reed 60 uit zichzelf en als we de motor uitzetten bleef de auto proberen door te lopen. Na een paar hikken hield hij er dan pas mee op. Dat klonk niet heel gezond, dus we zijn er maar weer mee naar huis gereden. Thuis stapten we uit en toen kwam er een enorme knal en een beetje rook uit de uitlaat... Backfire...

Ik Kurt-de-autoverhuurder gebeld, hij dacht dat de automatische choke o.i.d. vast zat. Was iets van niks, dus ik zou de auto ergens lokaal laten nakijken. Als er iets gerepareerd moet worden, regelt CarConnection dat met de lokale workshop via een telefonische betaling. Op aanraden van J. ging ik vanmorgen naar de VAGG in Buninyong. Deze VAGG-man was niet bijzonder vriendeljk en totaal niet bereid om telefonische betalingen aan te nemen of uberhaupt al maar even te kijken wat er aan de hand zou kunnen zijn. Na een mislukte bemiddelingspoging mijnerzijds en kort overleg met Kurt besloot ik verder te rijden naar Ballarat.

Bij de eerste de beste workshop ging ik het nog maar eens proberen. De man daar verwees me naar een andere man. De andere man, Andre, wilde wel even kijken. Andre zei met een blik op de auto "Ah, rent-a-wreck" (huur een wrak), maar schroefde toch maar wat los, morde wat aan een dingetje en gaf me een advies. Ik moest af en toe flink gas geven met de versnelling in P, dan de motor laten uitlopen (wachten tot hij langzamer gaat lopen) voordat ik hem afzette, dan zou de motor niet doorhikken. Leek mij een kul-advies, want dat voorkomt niet dat de auto uit zichzelf vrolijk 60 gaat rijden... Hij wilde de auto dan wel schoonmaken, misschien dat dat zou kunnen helpen, als ik hem 20 dollar zou betalen. Een telefonische betaling kon absoluut niet. Ik was niet zo enthousiast, dus hij keek nog eens en ineens was er een dingetje kapot en kon hij dat wel vervangen. Telefonische betaling was ineens geen probleem meer. Hij naar binnen, bleef keurig een minuutje weg en kwam toen terug met een verhaal dat de bank het niet toelaat om creditcardnummers te controleren. Het leek mij een compleet bullshitverhaal. Nog steeds wilde hij best voor 20 dollar de auto een beetje voorzien van spray...

Toen hij doorhad dat ik niet in zijn lulverhalen ging trappen stuurde hij me door naar een andere workshop, waar ze wel tweedehandsreserveonderdelen op voorraad zouden hebben. (Voor mezelf: Net voor Sovereign Hill op de rotonde rechts, dan een beetje doorrijden aan de linkerkant.) CNH Automotive, tweelingmonteurs, Chris & Noel. Tweelingmonteurs leek me sowieso al een attractie (stel dat ze woestaantrekkelijk zijn, dan heb je er meteen twee van) , dus ik daar naar toe. Het was een soort sloop/reparatie. Binnen tref ik inderdaad twee dezelfde mannen aan (helaas weinig aantrekkelijk), waarvan één onder een auto. Ik leg mijn probleem uit, de niet-onder-een-auto-helft van de tweeling pakt een schroevendraaier en een bus spray en gaat naar de auto kijken. Ik begin mijn verhaal over telefonische betalingen en hoop dat hij dat wel accepteert, maar voordat ik ook maar halverwege ben is de auto al gemaakt. Er was een dingetje verbogen waardoor de accelerator bleef lopen. Of zoiets. Voor ik hem goed en wel kon bedanken was Chris of Noel alweer verdwenen. Een beetje overdonderd door de snelle oplossing rijd ik spontaan rechts de weg op. Als ik 100 meter verderop een tegenligger op mijn weghelft zie, realiseer ik me dat ik aan de verkeerde kant van de weg rijdt en ga snel weer aan de goede kant rijden... Nu ben ik thuis en is er weer een ochtend verloren gegaan aan niet-scriptie-dingen... Maar goed, de auto doet het in ieder geval weer helemaal zoals het hoort...

karin | ballarat | een reactie

22 November 06 - 01:16 Q: Hoe staat het met jullie opdracht?

A: Nou, lieve lezertjes, dat gaat vooruit, maar niet heel hard. Wat we willen doen is kijken naar digitale ongelijkheid (Os) en vertrouwensproblemen met legal websites (Ka). We moeten voor ons onderzoek een aantal dingen doen. Allereerst een hoofdstuk schrijven met achtergrond en de aanleiding voor het onderzoek. In dit geval is dat zoiets als dat RLO er is, om mensen in rurale/afgelegen gebieden de kans te geven op een makkelijke manier aan juridische informatie te komen. De organizatie achter de site vraagt zich af hoe het nu eigenlijk met de website staat, of en hoe mensen die gebruiken. Om daar achter te komen gaan ze een evaluatie doen. Wij dragen daar een klein beetje aan bij.

Verder moeten we een hoofdstuk schrijven met een wetenschappelijk-theoretische onderbouwing voor het probleem. Wetenschappers hebben onderzoek gedaan naar bepaalde zaken rondom digitale ongelijkheid (wie heeft toegang tot internet, hoe gebruiken bepaalde bevolkingsgroepen internet, etc.) en vertrouwensproblemen (bijv. durft iemand af te gaan op informatie die op een website wordt gegeven door onbekenden, want als de informatie niet goed is, kan dit negatieve gevolgen hebben voor je.). Over deze onderzoeken zijn artikelen geschreven en gepubliceerd in vakbladen. Die hele verzameling van gepubliceerd werk gebruiken wij om zelf een theorie te maken over hoe het in dit geval werkt. We bouwen dan een aantal stellingen op, gebaseerd op die artikelen en de context waarbinnen we werken. Een simpel voorbeeld is "jongeren zijn eerder geneigd om informatie op een website te vertrouwen dan ouderen". Die stellingen gaan we dan testen met gegevens uit de echte wereld.

Om dit te kunnen doen moeten we data gaan verzamelen, in de vorm van bijvoorbeeld vragenlijsten of interviews. Als dat klaar is, gaan we die data analyseren en kijken wat er overeenkomt met wat we bedacht hadden, wat niet en proberen te vinden waarom wel/niet. Tot slot schrijf je dan de conclusies op, beschrijft de sterktes en zwakheden van je onderzoek en doet aanbevelingen waar eventueel verder onderzoek zich nog op kan richten.

We zijn nu bezig met een paar dingen:
- literatuur lezen en een theorie hoofdstuk schrijven
- een methode bedenken hoe we ons onderzoek gaan uitvoeren (waar halen we welke data vandaan en wie willen we daarvoor benaderen?)
- ons afstudeerprojectvoorstel schrijven dat door de examencommissie goedgekeurd moet gaan worden (moet 6 december klaar zijn)

Hoe loopt dit? De theorie wel goed, dat hebben we zelf in de hand. Het vinden van geschikte mensen en organizaties om te benaderen voor vragenlijsten gaat wat minder soepel, omdat de organizatie achter de website niet duidelijk is in wat ze zelf aan onderzoek gaan doen en wanneer. We zijn echter druk bezig om alternatieven en aanvullingen te bedenken. Het afstudeerprojectvoorstel is afhankelijk van die twee andere dingen, dus dat ligt even stil.

Druk druk druk dus, zeker omdat half-eind december alles op zijn gat ligt (zomervakantie! kerst!) en omdat van begin tot midden januari Bertil en mijn ouders op bezoek komen. Maar goed, een beetje druk is ook goed, omdat mijn motivatie altijd erg samenhangt met de tijdsdruk...

karin | opdracht | drie reacties

22 November 06 - 00:32 Het verhaal van de verdwenen sok

Eergisteravond had ik 's-avonds nog even snel mijn 2 korte sokjes op de handwas gedaan. Omdat het ze niet droog waren voordat het donker werd heb ik deze sokjes op de waslijn laten hangen. Gisteren ben ik alleen vergeten deze van de waslijn af te halen. Vanmorgen bij het opstaan vond ik 1 van de sokjes in de huiskamer op de vloer. Blijkbaar had iemand ze dus van de waslijn afgehaald, maar waar was de andere. Niet in de woonkamer.

Ik was van plan om later op de dag verder op zoek te gaan naar mijn andere sok, maar zojuist kom ik mijn 2de sok in de afvalbak in de keuken tegen?!? Pardon in de afvalbak. Ja in de afvalbak. Bij het huisval, dus wol valt blijkbaar niet onder het recyclebare afval (een hoop valt er hier in Australië wel onder). Ik werd eigenlijk een beetje pissed toen ik dat zag en heb later onze huisbaas J. gevraagd hoe mijn sok in de afvalbak terecht gekomen was. Zijn antwoord was "Ohw sorry, we dachten dat de sok van Karin was". Karin heeft het ook nog een keer nagevraagd en die kreeg hetzelfde antwoord te horen.

Fijn om te weten dat ze in ieder geval niet de intentie hebben om mijn sokken weg te gooien.

Update Karin, 10.54u: Net kwam S. haar excuus aanbieden. Ze had de sokken hier blijkbaar neergelegd (ik heb niets gezien) en vond er later een terug in haar wasmand. Ze dacht dat het dan een weessok was, die haar dochter per ongeluk van karate had meegebracht. Dat is alweer een beter verhaal. Net als aan spinnen en bushfires moeten we er ook aan wennen dat er hier af en toe wat typische dingen gebeuren, haha.

| ballarat | een reactie

21 November 06 - 05:10 Status Extreem

Iedere dag is er naast het weerbericht ook een bosbrandwaarschuwing. Voor vandaag staat die op extreme, wat betekent dat de kans op een bushfire extreem groot is. Ik was net naar het postkantoor en het was buiten heet, bewolkt en benauwd, Hong Kong-achtig. Toen ik net terug was, ging Os buiten roken met Jackie. Ze roken rook, en niet van hun sigaretten. Dat betekent dat er dus waarschijnlijk ergens een bushfire is. We begrepen van Jackie dat dat niet hoeft te betekenen dat het dichtbij is, want de brand in de Grampians (meer dan 100 km verder) was hier ook goed te zien en te ruiken. Aangezien wij in de bush wonen (en Jackie woont blijkbaar vlakbij ons), waren we toch een beetje ongerust, maar een blik op de website met een overzicht van branden (hier nog een) stelt ons gerust: het is niet hier. Er zijn veel (onder controle zijnde) grasbranden in de staat en er is een grote brand (120 hectaren) in Waubra, vlakbij Ararat, en het is blijkbaar heel normaal dat je dat hier merkt.

Ik vind het maar niets dat dat zo maar kan gebeuren, zeker niet omdat we midden in de bush wonen. Zolang het niet gebeurd, kun je het ontkennen, maar nu je het hier ruikt wordt het reeëler. Maar het is iets waar we mee moeten leren leven, net als met die spinnen...

Update Oswald 23.16u: Het is een vreemde dag hier. Vanmiddag hing Ballarat in de rook van alle bosbranden. Vanavond heeft het gestormd, maar dan wel zonder regen. Als je nu naar buiten loopt dan ruik je opnieuw de brandlucht. Onze bosbranden in de omgeving website geeft per minuut nieuwe bosbranden (de website blijkt ook ongelukken e.d. te vermelden, dus in the end valt het mee met het aantal bosbranden) aan. De een naar de ander wordt gemeld. Geen bosbranden in de directe omgeving, maar ik hou de website op dit moment nauwlettend in de gaten. Toch maar een huisje in Ballarat centrum nemen?

Update Karin 22/11, 10.38u: En vandaag is het dan 20 graden en bewolkt. Blijft raar dat weer hier. De bushfire dreiging is weer afgenomen tot 'gemiddeld tot hoog', wat ongeveer het laagste is dat ik voorbij heb zien komen de afgelopen weken met die droogte. Er waren gisteren een paar grote branden, vooral in New South Wales (de staat boven/rechts van Victoria) en in Victoria. Overigens: die website van het CFA meldt alle branden die er zijn binnen gekomen, zowel van gebouwen, auto-ongelukken en andere dingen. De meeste branden die erop staan zijn kleine brandjes, met 0-2 betrokken brandweerwagens. Wat wel eng is, is dat de grote branden ook meteen echt groot worden. De grootste in Victoria heeft gisteren 9300 hectare geraakt. Maar goed, de grootste dreiging is weer even over. Het aantal gras-branden is vandaag voornamelijk beperkt tot de grote stukken die gisteren al in brand stonden. En de grote brand iets ten westen van hier is inmiddels geblust, dus het ruikt hier ook weer gewoon naar eucalyptus.

karin | ballarat | een reactie

20 November 06 - 15:41 Ka let op, d'r staat weer een Huntsman spider op tafel (en het dekseltje sluit niet zo goed)

Gadver de gadver! Weer een nieuwe spin. Natuurlijk een foto van gemaakt, maar hij is niet zo goed gelukt en ik heb geen zin om er nog een van te maken. Spin zit inmiddels weer opgesloten in een spinnenvangbakje (alleen is dit een bakje waarvan de deksel niet goed sluit, hoe geweldig! Er staat wel een ander bakje op dus hij kan er niet uit).

Beestje staat op tafel om morgen weer fijn in de natuur los gelaten te worden. Waar dat beest nou ineens vandaan kwam? Ik ga (het is hier half 2 's-nachts) vanuit mijn bed naar de wc. Ben de donkere kamer ingelopen, lampje aangedaan. Kom ik terug, zit ie ineens midden op mijn slaapkamer deur (aan de binnenkant).

Ditmaal schrok ik me echt het apezuur. Ik heb het beestje gevangen, maar gadver! Waar zat dat beest daarvoor? Ik denk in de woonkamer ofzo. Ik wil het niet weten... Ik ben inmiddels weer klaar wakker. Dit was volgens mij ook weer zo'n gezellige Huntsman spider. In het bakje zijn ze niet zo groot, maar als ze op je deur zitten 5 cm in doorsnee.

Ka ligt lekker in dromenland, dus daar heb ik nu weinig steun aan. Ik laat haar maar even lekker slapen denk ik, want hier wil ze haar bed niet voor uitkomen...

Update Karin: Ik sliep niet, maar als Os 's nachts door de woonkamer heen rommelt weet ik wel dat ik daar niet wil zijn! Ik vond die dooie Huntsman die van het plafond gevallen was dan toch beter... Overigens: deze spinnen staan volgens die website te boek als verlegen en timide. Ik stond vanmorgen echter heel dapper naar de spin in het bakje met slechtsluitend dekseltje te kijken toen de spin op me af sprong. Weliswaar in het bakje, dus hij kwam niet ver, maar ik schrok me het apelazarus. Timide, pfff... Overigens zijn deze beesten wel giftig, maar niet voor mensen. Dit zijn de enige spinnen die we tot nu toe gezien hebben die tegen muren op klimmen, maar die zijn dan ook meteen ENORM...

| ballarat | reageren? klik hier!

20 November 06 - 13:07 De foto's

Hier zijn ze dan: de foto's van ons weekend in The Grampians National Park.

karin | rondreis | twee reacties

19 November 06 - 13:25 De Grampians

Van Ballarat naar Ararat naar Halls Gap
Dit weekend zijn Os en ik naar de Grampians gereden, een groot National Park en een van de belangrijkste toeristische attracties in de staat Victoria. Het ligt hier een slordige 100 km vandaan. Een heel slordige, want het bleek verder en langer rijden te zijn dan we dachten. We zijn via Ararat (laatste strohalm der beschaving) naar Halls Gap gereden. Halls Gap is het enige dorp dat echt in de Grampians ligt. In feite is het een paar straten waarvan de hoofdweg gevuld is met picknicktafels, een vreetschuur, een toeristenwinkel, een benzinepomp en een toeristeninformatieding. Verder zijn er 180.000 campings en huisjesverhuurdingen en ziet het er echt zwart van de mensen. Het is het soort nederzetting waar de lokale bevolking waarschijnlijk zelf het centrum ontwijkt en daar alleen werkt. Vergelijk met een Playa des Ingles op Gran Canaria.

Mt Lubra bushfire
Net iets voorbij Halls Gap is een aboriginal centrum met kunst (prachtig gebouw!) en een groot informatiecentrum waar het minder druk is. De vrouw daar vertelde ons over waar we konden kamperen en welke stukken van de Grampians er open zijn. Er heeft namelijk een enorme brand (de Mt Lubra-bushfire) gewoed in het gebied afgelopen januari, waarbij meer dan de helft van de Grampians in brand heeft gestaan. Dit heeft gigantische gevolgen gehad voor het park en de natuur. Het grootste gedeelte van het centrum (midden en rechts) is nog gesloten en ook elders zijn bepaalde wegen en wandelroutes dicht omdat er bruggen, wegen en paden kapot zijn en omdat er hier en daar nog gevaar is door vallende takken e.d. Dat, in combinatie met dat wij niet in een 4WD rijden, bracht ons naar het noorden.

MacKenzie Falls, de Balconies en de Boroka Lookout
In het Noorden heb je een aantal mooie dingen. Allereerst de MacKenzie Falls, waar je naar kunt kijken van een afstand, maar ook helemaal naar de voet van de waterval kunt lopen. Dat is een heel eind naar beneden en een heel klim naar boven, maar zeker de moeite waard, want de watervallen zijn prachtig. Verder kun je een wandeling maken door een stuk herstellend bos naar de Balconies, twee uitstekende rotsen. De rotsen an sich zijn niet heel boeiend, want je mag er niet meer op staan, maar het uitzicht is prachtig en de wandeling er naar toe was ook heel apart. Hierna zijn we naar de Boroka Lookout gereden waar je uitzicht hebt over de vallei, Halls Gap en de bergen.

Kamperen, les 2
We zouden weer gaan kamperen en we besloten op een camp ground in het park zelf te gaan staan. De dichtstbijzijnde was Smith Mill. Dit was duidelijk kamperen, les 2. Waar onze camping aan de Great Ocean Road nog een toiletgebouw met nette WC's, douches, wasbakken, stromend water en elektriciteit had, was dit... well... basic. Dat hadden ze ons ook wel verteld, maar dit was toch nog net ff wat meer basic dan wij hadden verwacht. Er waren picknicktafels en twee WC's. Je kent wel, die losse-kunststof-hokken-evenementen-WC's, zo waren deze ook maar dan van hout en aan de onderkant open. Daarnaast was één kraantje met creek water (een creek is een soort beekje). Enfin, wij onze tent opgezet, ons thuisgemaakte en in de koelbox bewaarde eten opgegeten (heerlijk gegeten!) en toen... tja... In de tent naast ons hadden ze wel een idee over hoe de avond door te komen, maar aangezien wij nu eenmaal niet zo'n soort koppel zijn, bleef er niet veel over dan luisteren naar het prachtige geluid van de gaslamp, kevertjes wegslaan van het matje, een beetje ouwehoeren en vroeg gaan slapen.

Aboriginal tekeningen en het zuiden
Dag twee zijn we begonnen met nog een bezoekje aan de MacKenzie falls, om gebruik te maken van de prachtige kiosk (koffie en thee) en de nog veel prachtigerdere toiletgebouwen. Toen we weer helemaal fris en fruitig waren zijn we doorgereden naar de overal aangeprezen maar door ons niet helemaal begrepen Zumstein historische wandeling en vervolgens naar een aboriginal schuilplaats met muurtekeningen erin (de Ngamadjidj Shelter). De rotstekeningen waren een stuk of zes witte poppetjes die beschermd worden door een enorm hek. Best leuk om te zien, maar het doet mij verder niet heel veel. Na deze uitstap zijn we terug gereden naar Halls Gap om wat te eten in de lokale vreetschuur, een bezoekje te brengen aan hee-waar-blijft-dat-water-nou-de-Silverband-falls en vervolgens door te rijden naar Dunkeld, helemaal in het zuiden. De weg naar Dunkeld loopt door een dal met aan beide kanten verbrand en herstellend eucalyptusbos. Het ziet er eigenlijk heel fris uit, omdat op de zwarte stukken boom nieuwe, groene blaadjes groeien. De grond is bezaaid met varens, gras en kangoeroestaartplanten (ben ff de echte naam kwijt). 

Vanaf Dunkeld zijn we teruggereden naar Ballarat, daar bij de Australische versie van Burger King (Hungry Jack's) gegeten en naar huis gegaan. Morgen foto's.

karin | rondreis | drie reacties

17 November 06 - 12:25 De vliegen in Australië

De vliegen die wij hier tegenkomen kunnen af en toe erg vervelend zijn. Zo wilde Karin vanavond nog een vlieg doodslaan, maar de vlieg wilde niet meewerken. Na een eerste tik was het beestje nog niet dood en besloot zelf in de aanvalmodus te schieten. De vlieg viel Karin dus aan. De vlieg is inmiddels dood, maar Ka durft na deze aanval niet zo snel meer een volgende vlieg dood te slaan uit angst voor tegenacties.

Bill Bryson heeft in zijn boek Tegenvoeters de Australische vlieg perfect bescheven. Geloof me, het is echt zo. Ik citeer (pagina 180):

"Vliegen zijn natuurlijk altijd hinderlijk, maar de Australische variëteit onderscheidt zich doordat ze zo bijzonder hardnekkig is. Als een Australische vlieg je neus in wil. of je oor, dan kun je hem dat niet uit zijn hoofd praten. Je kunt zoveel naar hem slaan als je wilt, maar elke keer vliegt hij weg, om onmiddelijk weer terug te komen [...] En ze zijn niet alleen buitengewoon hardnekkig, maar ze zoeken ook de vreemdste plekjes op. Een Australische vlieg zal proberen het vocht van je oogbal op te zuigen. Hij zal, als hij niet aanhoudend tegengehouden wordt, doordringen in delen van je oren waarvan een wattenstokje slechts kan dromen. Hij zal gelukkig sterven ter wille van de glorie van een kleine duik op je tong. Als je dertig of veertig van die beesten op die manier om je heen hebt, zal korte tijd later waanzin inzetten."  

En die waanzin zet dus ook in. Ka en ik hebben regelmatig in het bos lopen slaan en wapperen met onze armen, schudden met ons hoofd, schreeuwen tegen de vliegen, noem maar op. Maar ze trekken zich er niets van aan... Bij de eerste paar vliegen gaat het nog wel, maar als de vriendjes erbij geroepen worden dan word je er echt gek van.

| ballarat | drie reacties

17 November 06 - 08:16 Kijk mij eens blij kijken! (2)

Want ik heb...
1. ... een echidna gezien in het wild, toen ik net koelelementen ging kopen voor de koelbox.
2. ... een gepubliceerd wetenschappelijk paper met een rare fout erin:


3.


4. ... hier nu eindelijk lente: 21 graden en zon!

karin | algemeen | twee reacties

17 November 06 - 07:20 Gemaakt!

Hulde aan CarConnection. Na een belletje van mij vanmorgen om 9.15 konden we om 11 uur al in de garage in Castlemaine terecht en dan zou alles meteen gemaakt worden. Enig nadeel is wel dat Castlemaine 90 kilometer verderop ligt, maar vooruit. Dus ik Os uit zijn bed getrapt, de bumper met een paar touwen goed vastgeknoopt en wij naar Castlemaine. We waren er rond half 12, waarna de dude van de garage zo vriendelijk was ons in het centrum af te zetten (ok: met onze eigen auto en onder werktijd...). We hebben toen anderhalf uur Mooi Castlemaine bekeken (ook zo'n filmsetdorpje waar er in de goudstreek wel meer van zijn) en wat gewinkeld bij de lokale Target en surfshop (de surfshops zijn geweldig hier!) en toen terug gelopen naar de garage. Daar was de auto al voorzien van een andere bumper en konden we zonder verder ook maar iets te hoeven invullen, opgeven, betalen of tekenen gewoon weer terug naar huis!

Dus dat is ook weer opgelost. Alleen hebben we vandaag dus niets aan onze studie kunnen doen, maar ja, dit hoort er ook bij. Morgen gaan we naar de Grampians, dus we zijn dit weekend weer niet te bereiken...

karin | algemeen | reageren? klik hier!

16 November 06 - 12:32 Die boom bewoog! (Autogedoe, deel I)

We zouden dit weekend gaan touren in de Grampians, maar dat gaat mogelijk niet helemaal lukken, want volgens mij hoort een auto er niet zo uit te zien:

Waar ik iedere keer bij het wegrijden hier een beetje bang voor ben is gebeurd: ik heb bij het achteruitrijden van onze parkeerplaats af (met een bocht dus) die ene boom geraakt. Het plan was dat ik Os ging ophalen van het station. Het was donker, ik reed achteruit en ineens hoorde ik krrrr en zag ik witte dingetjes door de lucht vliegen. Dat zijn typisch twee dingen die je liever niet ziet en hoort bij het achteruitrijden. Behoorlijk kut dus.

Ik ben verder in orde, maar de auto wat minder. De bumper is aan een kant los, want het stuk waar de bouten doorheen zitten is afgebroken. Gelukkig is er verder niets beschadigd. De taxichauffeur die Os hier heeft afgezet heeft ons wat advies gegeven: Bumper eraf halen, op de sloop een andere halen, eraan schroeven en klaar! Gelukkig zijn we verzekerd voor single car accidents, zoals ongelukken met kangoeroes, loze paaltjes en hoplijk ook bomen... Morgen dus maar even Kurt-de-verhuurder bellen en hopen dat onze geliefde bak nog gerepareerd kan worden voor het weekend...

karin | ballarat | zes reacties

16 November 06 - 03:26 Het Mysterie van de Verdwenen Boekenkast

Lili, een van onze buren hier in het gebouw, komt naar me toe. Samenzweerderig fluistervraagt ze of ik gisteren hier was. Ik antwoord dat Os en ik hier gisteren alleen 's ochtends waren, wat ze weet, want we hadden een heel gesprek over waarom we hier niet gingen blijven. Ze zijn namelijk een extra kantoor aan het bouwen in ons kantoor en dat gaat hier niet met wat klikwandjes, maar met een degelijke houten muur die gezaagd, gehamerd en geniet moet worden, met bijbehorend stof en geluidsoverlast. Aangezien ons huisregel-A4tje niet voorziet in hameren en zagen zijn Os en ik maar gewoon thuis gaan werken.

Anyway, de reden waarom ze het vraagt blijkt uit haar volgende vraag. Of ik gezien heb dat er met meubels gesjouwd werd? Ze blijkt een boekenkast kwijt te zijn. Een witte boekenkast, die naast de deur stond. Ik ken die kast, die stond zo'n beetje voor de sier naast de deur. Leeg. Aangezien deze ruimte ook dienst doet als opslag voor overtollige kantoormeubels vond ik dat niet vreemd. Ze ratelt verder dat ze nu nog maar drie boekenkasten hebben in plaats van vier en wijst me op de drie andere. Een van de kasten bevat een stuk of vijf mappen en een doos papier, de andere nog minder en de derde is leeg. Ik vraag waarom ze de vierde kast eigenlijk mist, want ze gebruikt die andere drie niet eens. Een beetje verbaasd en geirriteerd kijkt ze me aan. Omdat we er recht op hebben. Het is een asset, antwoordt ze.

Ik hou me in, pas me aan en speel mee. Ik vraag of ze al hiernaast gekeken heeft, daar is nog een kantoor waar ze ook aan het verbouwen zijn. "Take back what's yours, Lili!" spoor ik haar aan. Ze heeft daar echter zelf al gekeken, gedag gezegd en lief geglimlacht naar de mensen die daar aan het werk waren, maar geen boekenkast...

Ik betuig mijn diepste medeleven met het verlies van haar kast, wens haar succes met de zoektocht en ga terug aan mijn bureau zitten. Even later loopt Jennifer, de beheerster van het gebouw, een beetje ongemakkelijk-verplicht zoekend door de ruimte. Ze zegt gedag en mompelt iets tegen me over 'verdwenen'. Ik vraag haar tegen beter weten in wat ze zoekt. En inderdaad, de boekenkast...

Inmiddels heeft Jennifer het opgegeven en is ze terug naar haar bureau. De rest is naar een meeting, maar ik stond op de CC van de uitnodiging, dus ik vond dat ik niet hoefde te gaan. Ik ben hier dus alleen en zojuist zag ik twee mensen de ruimte uitlopen met een paar ongebruikte schotten om cubicles van te maken. Moest er erg hard om lachen.

karin | ballarat | een reactie

14 November 06 - 23:36 Er is nog hoop op een witte kerst...

Er was sneeuw voorspeld op de "nabijgelegen heuvels" bij Ballarat. Blijkbaar vallen Buninyong en Mt Helen onder die regio, want wat zagen we vanmorgen:

SNEEUW!

En dit weekend... wordt het strandweer... 27 graden en onbewolkt.

Update Oswald:

En zojuist nog een goede hagelbui:

karin | ballarat | zes reacties

14 November 06 - 07:47 Vegemite

Tijdens mijn ontbijt in Auckand (het is inderdaad al even terug) kwam ik Vegemite tegen. Omdat het op chocoladepasta leek besloot ik een snee brood te toasten en dit te eten. Het was goor, erg goor! Zolang het geen vlees is lust ik eigenlijk wel alles, maar zoiets smerigs had ik nog nooit geprobeerd. Het was beslist geen chocoladepasta in ieder geval. Gister kwam ik erachter dat zelfs Wikipedia een artikel aan dit spul heeft gewijd.

Vegemite is een extract van gist dat vooral in Australië en Nieuw-Zeeland gegeten wordt op brood of toast. Volgens Wikipedia is het een van de symbolen van Australië en nu baal ik er zo van dat ik het niet lekker vond. Ik ga het binnenkort dus nog een keer proberen, misschien dat het beter smaakt als ik niet verwacht dat het zoet smaakt.

| algemeen | vier reacties

13 November 06 - 08:37 Een échte man zónder ballen...

Oi*, wat is het hier koud. Jaja, ik weet het, het is nog altijd één hele graad warmer dan bij jullie, maar kom op! Dit is Australië! In de lente! We waren al gewaarschuwd door Jules (een soort van vrouwelijke programmeur uit Suite 5) dat het met de Ballarat Cup (paardenraces, 26 november) zowel 30 graden kon zijn als kon sneeuwen. Dat blijkt maar. Voor woensdag is er voorspeld: "buien met lokaal hagel en een mogelijke onweersbui. Winderig. Lokaal hagel en sneeuw op de nabijgelegen heuvels". Geen idee waar de "nabijgelegen heuvels" in kwestie zouden kunnen liggen. De Snowy Mountains zijn te ver weg om onder het Ballarats weerbericht te vallen en verder hebben we hier alleen Mt Helen (waar onze uni staat), Mt Clear (maar da's niet echt een berg) en Mt Buninyong... Ben erg benieuwd. Helaas heb ik geen geschikte kleren bij me voor sneeuw (alleen mijn beanie) en Os klaagt nu al dat zijn ballen eraf vriezen, dus een sneeuwpop zal er niet inzitten...

Ondertussen heeft het wel lekker geregend vandaag (niet dat het gras nog te redden is, maar het is in ieder geval goed tegen de immer dreigende bosbranden), afgewisseld met zon (helaas geen regenbogen). Het waait nog steeds behoorlijk hard, maar voorlopig zijn de buien op. Ik zit hier dus maar binnen bij de elektrische kachel met het raam dicht. Os is weer zwemmen, dit keer op de uni. Morgen, als hij zijn vergelijkend warenonderzoek van zwembaden in Groot Ballarat afgerond heeft, ga ik ook een keertje mee. Os is aan het trainen zodat hij zijn Aussiebum shirtje straks mooi kan uitvullen. Ja, Bertil, je krijgt straks een echte man terug. Hij traint, vangt spinnen (hulde!), zet tenten op en heeft vrouwen op schoot... Alleen jammer van die ballen...

* We hebben in het Global, Suite 7, een Russische vrouw, Nina. Nina is een PhD studente met een onderwerp in het toerisme. Ze geeft ons te pas en te onpas tips over waar we naar toe moeten gaan. Ze noemt Tasmanië, het rif, etc. en alles is volgens haar niet duur en prachtig... Maar ze is dus Russische en ze zegt vrij vaak 'Oi', vooral als ze iets heel mooi of heel erg vindt... Ik vind dat zo grappig, dat die clichés ook weer waar blijken te zijn. (En er stond eerst een woord waar eigenlijk wat #$%'s in hadden gemoeten...)

karin | algemeen | reageren? klik hier!

13 November 06 - 03:07 Zomaar 10 dingen waar ik blij van word in Oz...

1. Koala's
2. Onze huurauto
3. Wraps ipv boterhammen
4. De geur van eucalyptusbossen
5. Regen
6. Een dag zonder spinnen groter dan 1 centimeter
7. De schoenenzaak in Bridge Mall
8. Crimson Rosella's (rode vogels)
9. Dat ze hier ook gewoon mijn Palmolive douchegel verkopen
10. Mijn lage telefoonrekening (ik hoef Os nu amper te bellen)

karin | algemeen | reageren? klik hier!

11 November 06 - 12:37 Ballarat Wildlife Park

Vandaag zijn Os en ik toerist in eigen dorp gaan spelen. (Volgend weekend doen we weer wat kamperen...) We zijn begonnen in het Ballarat Wildlife Park. Het is een klein dierenpark, wat met name Australische dieren heeft, zoals kangoeroes (twee soorten), wallaby's, koala's, quokka's, wombats, slangen en Tasmaanse duivels. Het was niet zo'n boeiend park als we verwacht hadden, maar het was best. Na het park zijn we nog even naar Lake Wendouree gereden en door de Botanische Tuin van Ballarat gelopen, die bij het meer ligt... Hier zijn de foto's...

karin | ballarat | twee reacties

11 November 06 - 01:21 Bedankt dat u er was...

Hallo Antie en Jeftie en Laurence en Jeroen en Judith en Carlo en Bertil, leuk om jullie allemaal even gesproken te hebben! Leuk dat we zo toch nog een beetje op het feestje waren (en we hoefden ons er niet eens knap voor te maken, haha)!

karin | algemeen | drie reacties

11 November 06 - 00:31 En nu mogen jullie in Nederland nooit meer zeuren over het weer....

Kijk dan wat voor raar weer het hier wordt! (Waarbij moet worden opgemerkt dat het weerbericht heel vaak verandert, tot de dag van te voren, vaak ten negatieve. Wat inhoudt dat zon bewolking wordt en regen ook.)

(Die regen morgen is wel goed voor hier natuurlijk! 80% betekent ook vaak wel een paar buien...)

karin | ballarat | een reactie

10 November 06 - 09:16 Level 4 water restrictions

Zojuist (en ik had het min of meer al gehoord) las ik in de krant dat we sinds 1 november level 4 water restrictions (beperkingen) hebben. We moeten dus nog zuiniger omgaan met ons water. Zo mogen nu ook de planten in de tuin niet meer besproeid worden. Tot op heden mocht dit nog wel, zij het onder voorwaarden (met emmertje, om de dag, op bepaalde tijden). Maar vanaf deze maand mag dat dus ook niet meer. In de krant las ik dat we worden aangespoord om ons douchewater en wasmachine water op te vangen. Daarmee kunnen we de planten water geven.

Ik zie mezelf al staan: 4 minuten onder de douche met een emmertje onder mijn kont... Ik moet al lachen bij het idee, maar eigenlijk is het helemaal niet om te lachen. En dan moet de zomer nog komen...

| ballarat | een reactie

10 November 06 - 03:44 Foto's uni conference dinner

We hebben helaas nog amper foto's van het uni dinner, maar hierbij alvast twee.

In het midden Nadine, onze Duitse PhD-studente.

En hier nog een foto van mij en Uma, een Maleisische PhD-studente. Uma gaat in juni 2007 naar een conferentie in Engeland en wil Ka en mij dan in Nederland komen opzoeken. Bertil: We hebben mogelijk een logee volgend jaar...

| ballarat | een reactie

10 November 06 - 00:38 Cultuur bazaar 12 november

Het heeft niets met Australië te maken, maar wel met mij. Komende zondag is er weer een cultuur bazaar in The Talent Factory in 's-Hertogenbosch. Sinds januari van dit jaar zit ik in de organisatie van dit evenement, maar helaas kan ik er dit keer niet bij zijn (en jullie snappen waarom). Mocht je niets te doen hebben zondag, ga een kijkje nemen! Meer informatie op de website.

| algemeen | reageren? klik hier!

09 November 06 - 12:03 Spookzwemmen

Vanavond ben ik wezen zwemmen bij YMCA in het Ballarat Aquatic Centre. Ik had er ineens zin in, dus maar ook belsoten om meteen vanavond te gaan. Best wel lekker om weer eens wat baantjes te trekken en ik vond het ook heerlijk om met mijn stoeremannen-wagen in mijn eentje door de stad te crossen. In het zwembad was ik de eerste 5 minuten aan het spookzwemmen, want ook hier moet je links houden in het zwembad... Gelukkig was ik de enige in mijn lane, dus ik heb niet voor ongelukken gezorgd. En na het zwemmen mocht ik ook nog een 3 minuten douchen. Met de 4 die ik hier mag, is dat in totaal 7 minuten! Ik ga dus vaker zwemmen...

| ballarat | reageren? klik hier!

09 November 06 - 10:20 Ex-Lake Wendouree...

Dit is Lake Wendouree, een paar dagen geleden...

Voorheen (tot ongeveer 1860) moeras, daarna meer (nog gebruikt als roeivijver voor de Olympische Spelen in Melbourne in 1956), nu bijna totaal droog. Ik wist dat het droog stond, maar om het dan ook droog te zien is best wel schokkend eigenlijk. Het meer werd al langzaam leger, maar de laatste tien maanden is het heel snel gegaan. Men wijdt het aan de droogte en dat het vroeger een moeras was zal ook niet helpen...

Ik weet dat we het best vaak over de droogte hebben. In Nederland hoor je er niets van, maar water is steeds meer een probleem hier. Ballarat is een van de gebieden waar het probleem het grootst is (in ieder geval in Victoria), waarschijnlijk ook omdat het een van de grootste steden in het binnenland is. De meeste beekjes zijn nu al opgedroogd en de meeste weilanden zien niet meer groen, terwijl dat eigenlijk pas in de zomer hoort te gebeuren... Aan de kust ziet alles er veel minder dor uit. Men wijdt het over het algemeen aan de opwarming van de aarde. Ik heb echter ook verhalen gehoord dat het in Alice Springs (ligt midden in de woestijn) over de laatste decenna juist groener is geworden...

Waar het ook aan ligt, het is erg jammer van het meer. Het doet erg triest aan. Er is een totaal verlaten jachtclub, er staan stijgers nutteloos te zijn en sommige stukken van het meer zijn inmiddels begroeit, zodat het net een hele grote akker lijkt hier en daar... Hier staat een foto van dezelfde plek, eerder gemaakt...

karin | ballarat | reageren? klik hier!

09 November 06 - 02:21 Spraakverwarringen...

Mijn Engels is op zich best redelijk, maar zou ook nog wel een stuk beter kunnen. Gelukkig is dat een van mijn doelen hier, en als je het probleem onderkent dan ben je al halverwege de oplossing. Ik lul er dus maar vrolijk op los hier en het gaat op zich best wel de goede kant op. Alleen soms heb je van die rare momenten....

Zo kwam ik vorige week op de camping in Otway National Park en Australische man tegen die mij herkende aan mijn Nederlandse accent. Hij had namelijk een jaar in Den Haag gewoont. We begonnen wat te babbelen en vervolgens vraagt hij mij "How did you find Australia?" (Hoe heb je Australië gevonden?). Ik vond dit nogal een vreemde vraag. Ik weet dat we in Europa op zich niet zo heel veel over Australië horen, maar dat het continent voor mij onbekend was vond ik ook nogal ver gaan. Ik wierp dus maar een vragende blik richting Karin en antwoordde droog "On the map" (Op de kaart). De man in kwestie keek mij vervolgens weer aan met zo'n blik van "jij bent een beetje getikt". Maar goed, nog wat verder geluld en daarna weer verder gegaan met onze tent opbouwen... Ik kwam er later pas achter de man vroeg wat ik van Australië vond en niet hoe ik het gevonden had... Aha een leermoment! Ik kende de vraag alleen als "What do you think of ... " (Wat vind je van ...). Een klein verschil maar een nogal wezelijk verschil voor mij tot vorig weekend.

Dit verhaal vertelde ik gisteren op onze uni borrel. Nadine begon toen te vertellen over een internationale student die ontzettend slecht te verstaan was en die een presentatie moest geven. In het publiek zat een Australische vrouw die een nogal lastige en uitgebreide vraag stelde. De internationale student snapte er geen hol van dus na die ellelange vraag was het enige wat die internationale student kon zeggen "come again" (wil je dat nog een keer zeggen). Nadine vroeg me of ik snapte wat ze hiermee bedoelde en we lagen meteen weer dubbel van het lachen. Ik moest namelijk meteen aan een hele andere vertaling van "come again" denken...

| algemeen | een reactie

08 November 06 - 15:35 Dronken naar bed voor 6 euro

Vandaag hebben we de hele dag een conferentie gehad op de uni. Dat hield in dat we de hele dag naar presentaties hebben zitten luisteren van PhD-studenten. Deze conferentie was behoorlijk groot opgezet en uiteindelijk hebben we ook 12 mensen over hun onderzoek horen praten. Naast het feit dat je hierdoor je medestudentjes wat beter leert kennen, was het ook nuttig. Algemene thema's waren wat is de impact van je onderzoek en hoe doe je onderzoek. Erg nuttig om daar eens over te discusieren dus.

Na de conferentie een etentje gehad met 120 man. Kosten 6 euro! Het was geweldig. We werden ontvangen met cocktails, ontzettend lekker gegeten en de service was geweldig. Het servet werd zelfs nog voor je op schoot gelegd. Dinner duurde ook een uur of 3. Prima avond dus! Hamisch Drunk was er ook. Die hadden we leren kennen op het feestje van Nadine en omdat hij eigenlijk geen PhD studnet is hem niet hier verwacht. Hij heet geen Drunk met zijn achternaam, maar zo staat ie in mijn telefoon omdat ik ooit bedacht dat ik hem zo wel zou kunnen onthouden. Ik kom hem namelijk alleen maar tegen als er ergens veel alcohol te verkrijgen is... Vanavond bleek dat hij Oswald Drunk in zijn telefoon heeft staan, dus blijkbaar voelen we elkaar aan. Haha we zullen dat de vorige keer in de kroeg na Nadine's party wel hebben afgesproken, maar dat kunnen we niet meer herinneren.

Os is moe en dronken. Ik ga slapen. Foto's volgen.

| ballarat | twee reacties

07 November 06 - 11:07 En soms wil je gewoon even naar huis kunnen...

Er zijn best veel dingen op te vangen met internet. Ik spreek (en zie) mijn pa bijna iedere dag, mijn moeder ook een paar keer in de week en An op MSN, net als in Nederland. Maar soms wil je gewoon even naar huis kunnen voor al die andere dingen... Om met mijn broer en Lieke te praten die een leefschema hebben dat langs het mijne heen loopt, om bij Mieke in de keuken te gaan zitten op zaterdagmiddag, om thuis op de bank in de woonkamer zonder spingevaar relaxed TV te kijken. Om fatsoenlijk te douchen in de fantastische badkamer boven, om te kunnen zeuren tegen Joost bij de koffieautomaat... en vooral om naar Emma te gaan kijken...

karin | algemeen | vier reacties

07 November 06 - 07:07 Otway Fly & Melbourne

Gisteren ben ik een dagje op stap geweest met Brian. Brian heeft ons al eerder Melbourne laten zien en na die tijd heb ik met hem afgesproken om een keer naar de Otway Fly te gaan. Dat de Otway Fly aan de Great Ocean Road lag wist ik toen nog niet. Uiteindelijk was het dus een beetje dubbelop.

De Otway Fly is een stuk bos waar je "over" de bomen kunt lopen zodat je het bos vanaf boven kunt zien. Het was echt typisch Hollands weer! Het zeek van de regen en het was dus met recht een regenwoud te noemen. Ik heb zelfs nog 3 dollar moeten uitgegeven aan zo'n lelijke poncho tegen de regen, maar goed, de wandeling was verder prima. De bomen begonnen na zaterdag alleen wel een beetje te vervelen.

Na de Otway Fly zijn we weer richting Ballarat gereden totdat Brian op het idee kwam om wat te gaan drinken en eten in Melbourne!! Alhoewel Melbourne redelijk dichtbij is, betekende dat nog eens 3 uur in de auto, en we hadden er al 5 gehad van en naar Otway National Park. Maar goed, dat mocht de pret niet drukken dus we zijn via Ballarat weer doorgereden naar Melbourne. Eerst wat gedronken in een kroeg en daarna gegeten in Chinatown. Ik heb daar echt prima gegeten en bij het verlaten van de stad kwam ik er toch wel weer achter dat ik die drukte om me heen hier wel heel erg mis. Ik wil dus snel weer terug naar Melbourne, want hoe lekker rustig Buninyong ook mag zijn, lekker druk kan ook heerlijk zijn...

| rondreis | reageren? klik hier!

06 November 06 - 10:16 Great Great Ocean Road

Allereerst moet ik bekennen dat ik altijd dacht dat Great Ocean Road 'Geweldige Oceaan Weg' heette... Niet heel bescheiden, maar die Aussies zijn over het algemeen tamelijk trots op alles dat Australisch is (zelfs in de supermarkt op een verpakking van een gemiddelde zak groente staat dat de teler trots is dat het Australische groente is). Dit duurde totdat Os opmerkte dat we aan de Grote Oceaan zaten en ik ineens doorhad dat het gewoon de Grote Oceaan Weg is...

Nu is mijn stuk over onze trip nogal lang geworden en ik heb persoonlijk altijd niet zo'n zin om enorme stukken te lezen over plaatsen die me toch niets zeggen, dus aan u de keus: of u kijkt alleen de foto's en leest de samenvatting die hieronder staat, of u klikt op de 'lees meer...' link en leest het hele verhaal.

SAMENVATTING:
Great Ocean Road was erg tof. We hebben ruim 800 kilometer gereden en waren het er overeens dat de hoogtepunten waren: de Eskrine falls (een waterval waarbij je beneden aan de waterval via allerlei keien een stuk de "rivier" in kunt lopen, te midden van regenwoudachtige vegetatie), de twaalf apostelen (enorme stukken rots die van het vasteland los zijn komen te staan door water en wind) en Tower Hill State Game Reserve (een prachtige krater vol met wildlife, zoals koala's, emoes en kangoeroes). Verder viel het kamperen (op een camping met koala's) reuze mee. De conclusie is: het is een enorm eind rijden, maar het is het zeker waard! Klik hier voor de foto's...

lees meer...

karin | rondreis | vijf reacties

06 November 06 - 04:24 Een maand al...

Vandaag zijn we precies een maand weg... Tot op heden bevalt het prima. Het dagelijks leven bestaat voornamelijk uit routine dingetjes; eten, douchen, slapen, boodschappen doen, werken/ studeren, internetten (in ons geval) en niet te vergeten de was doen. Het klinkt misschien vreemd maar of je dat hier of thuis doet is eigenlijk weinig anders. De context is anders (ander huis, andere werkomgeving, andere supermarkt) en de mensen zijn anders (véél minder leuk dan jullie natuurlijk...), maar dat is het wel... (Behalve dan die spinnen... Heb vandaag alweer een andere gezien. Waarschijnlijk een kleine (ongevaarlijke en schuwe) Huntsman spider. Gelukkig was dit een kleintje, want dat soort spinnen kunnen enorm groot worden, inclusief poten dan. Gelukkig voor u ontbreken de foto's, want Os is een dagje weg (waarover hij u ongetwijfeld later nog gaat vertellen)).

Het leukste zijn de momenten buiten die routine dingetjes natuurlijk, de gelegenheden om erop uit te trekken of iets leuks te doen met anderen. Die momenten zijn er gelukkig genoeg, al mag het weekend best een dagje langer duren (maar dat is ook iets universeels....). Woensdag is er op de UB een conferentie met aansluitend diner voor post graduate studenten en daar gaan we ook naar toe. Gaat vast gezellig worden!

Ook het land boeit me steeds meerHoe meer ik van het land zie, hoe mooier ik het vind (daarover later meer in het Great Ocean Road verslag). Ook de koala's die overal opduiken vervelen nooit. Vanmorgen zat er zelfs een in de tuin. Ik had er al een horen grunten 's ochtends, maar toen was er niets te zien. Een half uurtje later echter doe ik het gordijn open vanuit mijn bed (meestal zitten er twee Crimson Rosella's, mijn favoriete rood/blauwe vogels en daar zit ik dan even naar te kijken voordat ik de kou instap) en dacht dat ik Billy de huiskat zag, maar het bleek een koala te zijn. Toch maf, een maand geleden had ik niet veel meer koala's gezien dan een paar in een dierentuin, vermomd als opgerolde bolletjes en nu lopen ze door mijn achtertuin!

Update: Ik word er schijtziek van. Net liep ik in de kamer, omdat ik een lampje wilde aanknippen daar, zie ik wéér zo'n beest. Zelfde soort als die kleine, maar dan twee keer zo groot. Ik J. geroepen, hij naar de spin kijken. De spin bleek dood. Ik denk: hoe komt een dode spin daar? J. (zoals altijd heel droog): Oh, die vallen van het plafond af. Dus nu zit ik hier met spinnen die over de vloer kruipen (de enge grote), die tegen dingen op kruipen (die bruine van eerder vandaag) en dooie spinnen die van het plafond vallen!

karin | algemeen | een reactie

05 November 06 - 11:38 De G.O.R. (voorbeschouwing)

Os en ik zijn net terug van een rondje Buninyong --> Geelong --> Great Ocean Road --> Warrnambool --> Ballarat --> Buninyong. We hebben ruim 800 km gereden en het was heel tof. Het kamperen viel reuze mee; de luchtbedden pasten in de tent, wij konden er ook nog bij en nog geslapen ook. Slechts twee kleine spinnetjes gezien, waarvan één mee ingepakt voor de volgende keer...

Later meer, nu moe.


De (ongeveer) 12 apostelen...


Koala in Tower Hill State Game Reserve

karin | rondreis | een reactie

03 November 06 - 14:54 Spider in tha house...

Lig ik lekker in bed, gaat ineens mijn Aussie mobiel. Het is het Ka van de kamer next door. D'r zit een spin op haar kamer, niet zo groot als de vorige keer, maar toch groot. Ze heeft versterking nodig. Ik begin geloof ik al een beetje te wennen aan deze schepsels want ik weet nu dat je deze beesten met koele bloede moet benaderen. Niet te bang zijn, er gewoon op af. Oke wel met een plastic bakje en een vliegenmepper, maar ik begin me al een echte man te voelen als ik op spinenjacht moet. Ka is overigens ook dolgelukkig dat ik steeds meer man begin te worden met al die spinnen in de omgeving. In no-time was ook dit beest weer gevangen. Ik dacht dat het een whitetailed spider was, maar die blijkt het toch niet te zijn.

Gelukkig heb ik het spinnetje nog bewaard in zijn bakje en met onze spinnen identificatiesheet blijkt het een wolf spider te zijn. Handig die bakjes! Niet dodelijk in ieder geval, wat die whitetailed spider dus wel kan zijn. Alleen eerste hulp en medische aandacht is nodig bij een bijt van deze. Beest is verder ook niet agressief ofzo, kwam alleen maar op Ka's d'r leeslampje af. Zo weer een heldendaad begaan voor vandaag. Ik ga nog even met gepaste trots een sigaretje roken buiten (ik ben nu toch aangekleed dankzij Ka) en dan mijn bedje opzoeken. Morgen de Great Ocean Road!

Update Karin: Ik ben zo vrij geweest het plaatje van deze spin te verhuizen naar onder 'lees meer...' link, want ik vind het niks dat ik weer ruim een week tegen dat ding aan moet kijken. Zo kan ik natuurlijk nooit negeren dat die k#tbeesten hier rondlopen en jullie hebben hem na twee dagen wel gezien, denk ik...

lees meer...

| ballarat | een reactie

03 November 06 - 12:30 Schrik niet: wij gaan kamperen!

Wij gaan kamperen. Ja, u leest het goed. Kamperen, met zo'n tent en haringen en luchtbedden enzo. Een hele nacht. Voor Os is het een jaar of 15-20 geleden, voor mij als je Werchter deze zomer niet meerekent zeker 10 jaar. (Hoek van Holland, herinnert u het zich nog...) De aanleiding is Great Ocean Road (zie plaatje), een weg langs de kust hier beneden, die wij gaan berijden. (Dat klinkt raar, maar u begrijpt wat ik bedoel.) De weg begint hier iets meer dan 100 km vandaan en eindigt een heel eind verderop bij iets dat lijkt op Warrmarambabloblabool...

We gaan laptoploos (goed he, voor twee nerds), dus we spreken u maandag wel ergens weer...

karin | rondreis | drie reacties

03 November 06 - 08:01 Mt Buninyong

Bij Buninyong hoort ook een Mt Buninyong (Mt = Mount = Berg). S. had ons een paar dagen geleden dolenthousiast vertelt dat daar een uitkijktoren staat en dat je van daar af een heel mooi uitzicht hebt. Ze was daar echter geweest met zonsondergang, in gezelschap van iemand van wie wij vermoeden dat het haar nieuwe liefde is, dus we stonden er een beetje sceptisch tegenover.

Vandaag was echter weer een thuiswerk dag en het spannendste dat ik vandaag gedaan had was een boek gehaald in de bieb van de uni (Coleman, 1990, Foundations of Social Theory). Os was nog niet veel verder gekomen dan hagedisjes kijken in de tuin onder het roken. Tijd om er even uit te gaan dus! We moesten toch nog broodjes halen voor morgen, dus het plan was om naar de supermarkt te gaan voor alleen die broodjes en daarna dan door te rijden naar Mt Buninyong. Wij broodjes gekocht (en een fles wijn en een pakje Marlboro, maar voor ons doen is dat heel knap) en daarna doorgereden naar Mt Buninyong, via de Midland Highway (waar je je ook geen brede snelweg bij voor moet stellen. Dat is een 1,5 baans weg (soms links, soms rechts 2 banen) die dwars door Ballaratse suburbs als Buninyong, Sebastopol, Mt Pleasant en andere gaten voert).

Enfin, uiteindelijk kwamen we aan bij de berg en daar kon je via een slingerwegje omhoog rijden. Boven was er een verlaten parkeerplaats en inderdaad een toren. Wij naar boven... Je ziet totaal niets door de vele eucalyptus-bomen die er staan, maar als je dan boven bent... (Klik op het plaatje)

karin | ballarat | twee reacties

02 November 06 - 12:47 En toen was er een e-mail...

Vandaag kreeg Karin een leuke e-mail in d'r e-mailbox van de Victoria Law Foundation. De organisatie die achter de website zit waar wij ons onderzoek voor gaan doen. We zouden met hun evaluatie meeliften om daarmee onze data die we nodig hebben voor ons onderzoek te verkrijgen. Na een toezegging 2 weken terug dat dit helemaal goed zou gaan komen, kregen we vandaag een mail dat het misschien niet mogelijk was om een online onderzoek te doen. De evaluatie wordt uitgesteld en een nieuwe datum is nog niet bekend. 2 Onderzoeken kort na elkaar willen ze niet omdat dit de gebruiker zal overbelasten (waar we het wel mee eens zijn).

Maar dit is een probleem! Geen data om te onderzoeken, geen onderzoek! Geen onderzoek, rondreizen? Geen onaantrekkelijk vooruitzicht, maar ook niet echt een optie. Gelukkig hebben we al meer beren op de weg gehad, dus deze moeten we op de een of andere manier ook maar zien te nemen. We zijn inmiddels experts in het nemen van beren, dus deze moet ook lukken. No worries...

| opdracht | vijf reacties

01 November 06 - 23:43 What is this stuff?!

Het regent en niet zo'n beetje ook. Het is echt Hollands kutweer hier vandaag. Vanmorgen stonden Os en ik hier onder het afdakje van het Global naar de regen te kijken (Alweer een eufemisme voor roken...) toen er een grote BMW aankwam en de bestuurder die parkeerde op een invalideparking lekker dicht bij de deur. Vervolgens komt er een vrouw uitgestapt, die naar binnen rent en tegen ons roept: "What is this stuff?!" (Wat is dit voor spul?!) doelend op de regen.

En dat was op het moment zelf heel grappig. Maar op papier komt het niet zo over geloof ik, hahaha. Maar wat ik wilde zeggen: Ik zat er naast gisteren, dit is echte regen-regen en we zijn er blij mee.

karin | ballarat | reageren? klik hier!

01 November 06 - 13:43 En nog wat gedaan vandaag?

Soms zit ik op MSN te praten met mensen in Nederland die vragen of ik nog nieuws heb, of dat ik nog iets leuks gedaan heb vandaag... Dat zou je denken, maar eigenlijk zijn de werkdagen hier helemaal niet zo exotisch... Vandaag hebben Oswald en ik (nadat we allebei geen reet zin hadden om op te staan en de wijde wereld in te gaan) besloten om thuis te werken. Om u een kijkje in ons leven te gunnen, zo'n besluitvormingsproces gaat ongeveer als volgt (setting: de gang, tijdstip: 8.35 am):
Ka (duf, speurend naar spinnen, onderweg naar badkamer): "Ben je al in de douche geweest?"
Os (komt net uit slaapkamer en ziet er uit alsof hij net wakker is. Zie foto's van een gemiddeld HIO-weekend): "Nee, ik ga zo."
Ka: "Hoe laat is het?"
Os: "Vijf over half negen."
Ka: "Ik heb geen zin om te gaan. Kon mijn bed niet uitkomen. Zullen we vandaag thuiswerken?"
Os: "Ok. Ik ook niet."
Heel handig, wij motiveren elkaar op dit soort momenten totaal niet, haha.

Thuiswerken betekent wel automatisch wasdag. Dit weekend hebben we geen tijd, omdat we een trip gepland hebben naar/over Great Ocean Road, mits het een beetje weer is. Daar lijkt het tot nu toe wel op. Het blijft in ieder geval droog, maar dat is het vrijwel altijd... Behalve tot op heden op wasdag, maar vandaag was wasdag een prachtige dag. Morgen gaat het wel regenen volgens de voorspelling (wat vaak neerkomt op een paar buitjes, niets dat in Nederland een regenachtige dag zou heten), maar we hebben nu geen was meer te doen...

Anyway, verder hebben we vandaag wel braaf gethuiswerkt. Zo'n thuiswerkdag bestaat uit verschillende onderdelen. Allereerst natuurlijk koffie en thee zetten en drinken. Daarnaast werk voor onze scripties, wat neerkomt op papers zoeken, downloaden, lezen en invoeren in Endnote en schrijven aan onze afstudeerprojectvoorstellen. Dan moesten we nog boodschappen doen en we besloten lekker dichtbij naar Buninyong te gaan. Os ging in de lokale supermarkt op zoek ging naar gehaktballenmix. Helaas hebben ze dat daar niet. Is dat iets heel Hollandsch? Nu we het toch over Nederlandse producten hebben: ik mis de Extra Pure Hagelslag van De Ruijter (in zo'n klein bruin pakje). Geen idee of je dat hier in mag voeren... Als ik zeker wist dat dat mocht, dan was dat een hint...

Maar dat was het dus: lezen, schrijven, boodschappen en de was doen. En eten natuurlijk. Dat doen we 's ochtends alleen, want Os en ik hebben andere eetschema's voor ontbijt, lunch en alles daartussen. 's Avonds eten we wel gezellig met z'n tweeen. Voor geval u het wil weten, vandaag hadden we gehaktballen-a-la-Os (maar dan geimproviseerd met Australische ingredienten) met gekookte aardappelen en groente. En een bakje aardbeien-kersen yoghurt na. Zo. En nu zitten we allebei in de huiskamer met onze laptops en Q-music een beetje te nerden, te mailen en te MSN'nen... Het is inmiddels kwart voor 12, dus we gaan zo ook maar eens slapen... Kan ook wel, na zo'n ontzettend spannende dag...

karin | algemeen | een reactie

01 November 06 - 02:48 Teveel water vs te weinig water

It is a funny world... Het is een rare wereld... Wij horen hier dagelijks hoe erg de droogte wel niet is, hoe voorzichtig we met water moeten omspringen en wat we wel en niet mogen doen om er vooral maar voor te zorgen dat er geen water verspild wordt.

En dan lezen we hier, terwijl we net lekker in het zonnetje gezeten hebben, dat er bij jullie een weeralarm is afgekondigd. Het water staat bij Delfzijl op dit moment 4 meter boven ANP. Water is hier op dit moment bijna goud waard, bij jullie is er een alarmerende overvloed. It is a funny world...

| algemeen | reageren? klik hier!

01 November 06 - 00:34 Os zet zich in voor het wildlife in Australië

Zojuist heb ik een hagedis gered uit de klauwen van onze Billy, de huiskat (genoemd naar Puffing Billy). Het beestje braaf buitengezet en "Foei Billy" gezegd :-) Mijn goede daad voor vandaag weer gedaan dus. lees meer...

| ballarat | een reactie

Welkom!

Op deze website zullen Oswald en Karin je op de hoogte houden van de voorbereidingen voor hun afstudeerproject, hun belevenissen in Australië en de rest van hun rondje om de wereld! Lees meer...